شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٢٣

[ رزم رستم با پولادوند ]

من اين زابلى را بشمشير تيز * بر آوردگه بر كنم ريز ريز

چو بنمود خورشيد تابان درفش * معصفر شد آن پرنيان بنفش

تبيره بر آمد ز درگاه شاه * بابر اندر آمد خروش سپاه

بپيش سپه بود پولادوند * بتن زورمند و ببازو كمند

چو صف بر كشيدند هر دو سپاه * هوا شد بنفش و زمين شد سياه

تهمتن بپوشيد ببر بيان * نشست از بر ژنده پيل ژيان

برآشفت و بر ميمنه حمله برد * ز تركان بيفگند بسيار گرد

ازان پس غمى گشت پولادوند * ز فتراك بگشاد پيچان كمند

بر آويخت با طوس چون پيل مست * كمندى ببازوى گرزى بدست

كمربند بگرفت و او را ز زين * برآورد و آسان بزد بر زمين

به پيكار او گيو چون بنگريد * سر طوس نوذر نگونسار ديد

بر انگيخت از جاى شب ديز را * تن و جان بياراست آويز را

بر آويخت با ديو چون شير نر * زره‌دار با گرزهء گاوسر

كمندى بينداخت پولادوند * سر گيو گرد اندر آمد ببند

نگه كرد رهّام و بيژن ز راه * بدان زور و بالا و آن دستگاه

برفتند تا دست پولادوند * ببندند هر دو بخم كمند

بزد دست پولاد بسيار هوش * بر انگيخت اسپ و بر آمد خروش

دو گرد از دليران پر مايه را * سرافراز و گرد و گرانمايه را

به خاك اندر افگند و بسپرد خوار * نظاره بران دشت چندان سوار

بيامد بر اختر كاويان * بخنجر به دو نيم كردش ميان

خروشى برآمد ز ايران سپاه * نماند ايچ گرد اندر آوردگاه

فريبرز و گودرز و گردنكشان * گرفتند از آن ديو جنگى نشان

بگفتند با رستم كينه‌خواه * كه پولادوند اندرين رزمگاه

بزين بر يكى نامدارى نماند * ز گردان لشكر سوارى نماند

كه نفگند بر خاك پولادوند * بگرز و بخنجر بتير و كمند

همه رزمگه سربسر ماتمست * بدين كار فريادرس رستمست

ازان پس خروشيدن ناله خاست * ز قلب و چپ لشكر و دست راست

چو كم شد ز گودرز هر دو پسر * بناليد با داور دادگر

كه چندين نبيره پسر داشتم * همى سر ز خورشيد بگذاشتم

برزم اندرون پيش من كشته شد * چنين اختر و روز من گشته شد

جوانان و من زنده با پير سر * مرا شرم باد از كلاه و كمر

كمر برگشاد و كله بر گرفت * خروشيدن و ناله اندر گرفت

چو بشنيد رستم دژم گشت سخت * بلرزيد برسان برگ درخت

بيامد بنزديك پولادوند * ورا ديد برسان كوه بلند

سپه را همه بيشتر خسته ديد * و زان روى پرخاش پيوسته ديد

بدل گفت كين روز ما تيره گشت * سر نامداران ما خيره گشت