شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٢٢

[ نامهء افراسياب به پولادوند ]

دگر نيمه ديهيم و گنج آن تست * كه امروز پيگار و رنج آن تست

نهادند برنامه بر مهر شاه * چو برزد سر از برج خرچنگ ماه

كمر بست شيده ز پيش پدر * فرستاده او بود و تيمار بر

بكردار آتش ز بيم گزند * بيامد بنزديك پولادوند

برو آفرين كرد و نامه بداد * همه كار رستم برو كرد ياد

كه رستم بيامد ز ايران بجنگ * ابا او سپاهى بسان پلنگ

ببند اندر آورد كاموس را * چو خاقان و منشور و فرطوس را

اسيران بسيار و پيلان رمه * فرستاد يك سر بايران همه

كنارنگ و جنگ آوران را بخواند * ز هر گونهء داستانها براند

بديشان بگفت آنچ در نامه بود * جهانگير برنا و خودكامه بود

بفرمود تا كوس بيرون برند * سراپردهء او به هامون برند

سپاه انجمن شد بكردار ديو * بر آمد ز گردان لشكر غريو

درفش از پس و پيش پولادوند * سپردار با تركش و با كمند

فرود آمد از كوه و بگذاشت آب * بيامد بنزديك افراسياب

پذيره شدندش يكايك سپاه * تبيره برآمد ز درگاه شاه

ببر در گرفتش جهان ديده مرد * ز كار گذشته بسى ياد كرد

بگفت آنك تيمار تركان ز كيست * سرانجام درمان اين كار چيست

خرامان بايوان خسرو شدند * براى و بانديشهء نو شدند

سخن راند هر گونه افراسياب * ز كار درنگ و ز بهر شتاب

ز خون سياوش كه بر دست اوى * چه آمد ز پرخاش و ز گفت و گوى

ز خاقان و منشور و كاموس گرد * گذشته سخنها همه بر شمرد

بگفت آنك اين رنجم از يك تنست * كه او را پلنگينه پيراهنست

نيامد سليحم به دو كارگر * بران ببر و آن خود و چينى سپر

بيابان سپردى و راه دراز * كنون چارهء كار او را بساز

پر انديشه شد جان پولادوند * كه آن بند را چون شود كاربند

چنين داد پاسخ بافراسياب * كه در جنگ چندين نبايد شتاب

گر آنست رستم كه مازندران * تبه كرد و بستد بگرز گران

بدريد پهلوى ديو سپيد * جگر گاه پولادغندى و بيد

مرا نيست پاياب با جنگ اوى * نيارم ببد كردن آهنگ اوى

تن و جان من پيش راى تو باد * هميشه خرد رهنماى تو باد

من او را بر انديشه دارم بجنگ * بگردش بگردم بسان پلنگ

تو لشكر بر آغال بر لشكرش * بانبوه تا خيره گردد سرش

مگر چاره سازم و گر نى بدست * برو يال او را نشايد شكست

ازو شاد شد جان افراسياب * مى روشن آورد و چنگ و رباب

بدانگه كه شد مست پولادوند * چنين گفت با او ببانگ بلند

كه من بر فريدون و ضحاك و جم * خور و خواب و آرام كردم دژم

برهمن بترسد ز آواز من * وزين لشكر گردن افراز من