شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٢٠

[ آگاهى يافتن افراسياب از آمدن رستم ]

فرستاد و فرزند را پيش خواند * بسى راز بايسته با او براند

بشيده چنين گفت كاى پر خرد * سپاه تو تيمار تو كى خورد

چنين دان كه اين لشكر بىشمار * كه آمد برين مرز چندين هزار

سپهدارشان رستم شير دل * كه از خاك سازد بشمشير گل

گو پيل تن رستم زابليست * ببين تا مر او را هم آورد كيست

چو كاموس و منشور و خاقان چين * گهار و چو گرگوى با آفرين

دگر كندر و شنگل آن شاه هند * سپاهى ز كشمير تا پيش سند

بنيروى اين رستم شيرگير * بكشتند و بردند چندى اسير

چهل روز با لشكر آويز بود * گهى رزم و گه بزم و پرهيز بود

سرانجام رستم بخم كمند * ز پيل اندر آورد و بنهاد بند

سواران و گردان هر كشورى * ز هر سو كه بود از بزرگان سرى

بدين كشور آمد كنون زين نشان * همان تاج داران گردنكشان

من ايدر نمانم بسى گنج و تخت * كه گردان شدست اندرين كار سخت

كنون هرچ گنجست و تاج و كمر * همان طوق زرين و زرين سپر

فرستم همه سوى الماس رود * نه هنگام جامست و بزم و سرود

هراسانم از رستم تيز چنگ * تن آسان كه باشد بكام نهنگ

بمردم نماند بروز نبرد * نپيچد ز بيم و ننالد ز درد

ز نيزه نترسد نه از تيغ تيز * بر آرد ز دشمن همى رستخيز

تو گفتى كه از روى و ز آهنست * نه مردم نژادست كآهرمنست

سليحست چندان برو روز كين * كه سير آيد از بار پشت زمين

زره دارد و جوشن و خود و گبر * بغرد بكردار غرنده ابر

نه بر تابد آهنگ او ژنده پيل * نه كشتى سليحش بدرياى نيل

يكى كوه زيرش بكردار باد * تو گويى كه از باد دارد نژاد

تگ آهوان دارد و هول شير * بناورد با شير گردد دلير

سخن گويد ار زو كنى خواستار * به دريا چو كشتى بود روزگار

مرا با دلاور بسى بود جنگ * يكى جوشنستش ز چرم پلنگ

سليحم نيامد برو كارگر * بسى آزمودم بگرز و تبر

كنون آزمون را يكى كارزار * بسازيم تا چون بود روزگار

گرايدونك يزدان بود يارمند * بگردد ببايست چرخ بلند

نه آن شهر ماند نه آن شهريار * سر آيد مگر بر من اين كارزار

اگر دست رستم بود روز جنگ * نسازم من ايدر فراوان درنگ

شوم تا بدان روى درياى چين * به دو مانم اين مرز توران زمين

به دو شيده گفت اى خردمند شاه * انوشه بدى تا بود تاج و گاه

ترا فرّ و برزست و مردانگى * نژاد و دل و بخت و فرزانگى

نبايد ترا پند آموزگار * نگه كن بدين گردش روزگار

چو پيران و هومان و فرشيدورد * چو كلباد و نستيهن شيرمرد

شكسته سليح و گسسته دلند * ز بيم و ز غم هر زمان بگسلند