شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤١٧

[ جنگ رستم با كافور مردم خوار ]

يكى حمله آورد كافور سخت * بران بارور خسروانى درخت

بينداخت تيغى بكردار تير * كه آيد مگر بر يل شيرگير

بپيش اندر آورد رستم سپر * فرو ماند كافور پرخاشخر

كمندى بينداخت بر سوى طوس * بسى كرد رستم برو بر فسوس

عمودى بزد بر سرش پور زال * كه بر هم شكستش سر و ترگ و يال

چنين تا در دژ يكى حمله برد * بزرگان نبودند پيدا ز خرد

در دژ ببستند و ز باره تيز * برآمد خروشيدن رستخيز

بگفتند كاى مرد با زور و هوش * برين گونه با ما بكينه مكوش

پدر نام تو چون بزادى چه كرد * كمند افگنى گر سپهر نبرد

دريغست رنج اندرين شارستان * كه داننده خواند ورا كارستان

چو تور فريدون ز ايران براند * ز هر گونه دانندگان را بخواند

يكى باره افگند زين گونه پى * ز سنگ و ز خشت و ز چوب و ز نى

برآورد ازينسان بافسون و رنج * بپالود رنج و تهى كرد گنج

بسى رنج بردند مردان مرد * كزين بارهء دژ بر آرند گرد

نبد كس بدين شارستان پادشا * بدين رنج بردن نيارد بها

سليحست و ايدر بسى خوردنى * به زير اندرون راه آوردنى

اگر ساليان رنج و رزم آورى * نباشد بدستت جز از داورى

نيايد برين باره بر منجنيق * از افسون سلم و دم جاثليق

چو بشنيد رستم پر انديشه شد * دلش از غم و درد چون بيشه شد

يكى رزم كرد آن نه بر آرزوى * سپاه اندر آورد بر چار سوى

بيك روى گودرز و يك روى طوس * پس پشت او پيل با بوق و كوس

بيك روى بر لشكر زابلى * زره دار با خنجر كابلى

چو آن ديد رستم كمان بر گرفت * همه دژ به دو ماند اندر شگفت

هر آن كس كه از باره سر بر زدى * زمانه سرش را بهم در زدى

ابا مغز پيكان همى راز گفت * ببد سازگارى همى گشت جفت

بن باره زان پس بكندن گرفت * ز ديوار مردم فگندن گرفت

ستونها نهادند زير اندرش * بيالود نفط سياه از برش

چو نيمى ز ديوار دژ كنده شد * به چوب اندر آتش پراگنده شد

فرود آمد آن بارهء تور گرد * ز هر سو سپاه اندر آمد بگرد

بفرمود رستم كه جنگ آوريد * كمانها و تير خدنگ آوريد

گوان از پى گنج و فرزند خويش * همان از پى بوم و پيوند خويش

همه سر بدادند يك سر بباد * گرامى تر آن كو ز مادر نزاد

دليران پياده شدند آن زمان * سپرهاى چينى و تير و كمان

برفتند با نيزه‌داران بهم * بپيش اندرون بيژن و گستهم

دم آتش تيز و باران تير * هزيمت بود زان سپس ناگزير

چو از بارهء دژ بيرون شدند * گريزان گريزان بهامون شدند

در دژ ببست آن زمان جنگجوى * بتاراج و كشتن نهادند روى