شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤١٢

[ نامه نوشتن رستم به كىخسرو ]

كمرهاى زرّين و بيجاده تاج * ز ديباى رومى و از تخت عاج

ز تير و كمان و ز برگستوان * ز گوپال و ز خنجر هندوان

يكى كوه بد در ميان دو كوه * نظاره شده گردش اندر گروه

كمان كش سوارى گشاده برى * بتن زورمندى و كنداورى

خدنگى بينداختى چار پر * ازين سو بدان سو نكردى گذر

چو رستم نگه كرد خيره بماند * جهان آفرين را فراوان بخواند

چنين گفت كين روز ناپايدار * گهى بزم سازد گهى كارزار

همى گردد اين خواسته زان برين * بنفرين بود گه گهى بآفرين

زمانه نماند بآرام خويش * چنينست تا بود آيين و كيش

يكى گنج ازين سان همى پرورد * يكى ديگر آيد كزو بر خورد

بران بود كاموس و خاقان چين * كه آتش برآرد ز ايران زمين

بدين ژنده پيلان و اين خواسته * بدين لشكر و گنج آراسته

به گنج و بانبوه بودند شاد * زمانى ز يزدان نكردند ياد

كه چرخ سپهر و زمان آفريد * بسى آشكار و نهان آفريد

ز يزدان شناس و بيزدان سپاس * به دو بگرود مرد نيكى شناس

كزو بودمان زور و فرّ و هنر * ازو دردمندى و هم زو گهر

سپه بود و هم گنج آباد بود * سگالش همه كار بيداد بود

كنون از بزرگان هر كشورى * گزيده ز هر كشورى مهترى

بدين ژنده پيلان فرستم بشاه * همان تخت زرين و زرين كلاه

همان خواسته بر هيونان مست * فرستم سزاوار چيزى كه هست

و ز ايدر شوم تازيان چون پلنگ * درنگى نه و الا بود مرد سنگ

كسى كو گنهكار و خونى بود * بكشور بمانى زبونى بود

زمين را بخنجر بشويم ز كين * بدان را نمانم همى بر زمين

به دو گفت گودرز كاى نيك راى * تو تا جاى ماند بمانى بجاى

بكام دل شاد بادى و راد * بدين رزم دادى چو بايست داد

تهمتن فرستاده‌اى را بجست * كه با شاه گستاخ باشد نخست

فريبرز كاوس را برگزيد * كه با شاه نزديكى او را سزيد

چنين گفت كاى نيك پى نامدار * هم از تخم شاهى و هم شهريار

هنرمند و با دانش و با نژاد * تو شادان و كاوس شاه از تو شاد

يكى رنج برگير و ز ايدر برو * ببر نامهء من بر شاه نو

ابا خويشتن بستگان را ببر * هيونان و اين خواسته سربسر

همان افسر و ياره و گرز و تاج * همان ژنده پيلان و هم تخت عاج

فريبرز گفت اى هژبر ژيان * منم راه را تنگ بسته ميان

[ نامه نوشتن رستم به كىخسرو ]

[ نامه نوشتن رستم به كىخسرو ]

دبير جهان ديده را پيش خواند * سخن هرچ بايست با او براند

بفرمود تا نامهء خسروى * ز عنبر نوشتند بر پهلوى

سر نامه كرد آفرين خداى * كجا هست و باشد هميشه بجاى

برازندهء ماه و كيوان و هور * نگارندهء فرّ و ديهيم و زور