شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤١١

[ خواسته بخش كردن رستم ]

بفرمود تا پيل با تخت عاج * بيارند با طوق زرين و تاج

مى خسروانى بياورد و جام * نخستين ز شاه جهان برد نام

بزد كرّ ناى از بر ژنده پيل * همى رفت آوازشان بر دو ميل

چو خرم شد از مى رخ پهلوان * برفتند شادان و روشن روان

چو پيراهن شب بدريد ماه * نهاد از بر چرخ پيروزگاه

طلايه پراگند بر گرد دشت * چو زنگى درنگى شب اندر گذشت

پديد آمد آن خنجر تابناك * بكردار ياقوت شد روى خاك

تبيره بر آمد ز پرده سراى * برفتند گردان لشكر ز جاى

چنين گفت رستم بگردنكشان * كه جايى نيامد ز پيران نشان

ببايد شدن سوى آن رزمگاه * بهر سو فرستاد بايد سپاه

شد از پيش او بيژن شير مرد * بجايى كجا بود دشت نبرد

جهان ديد پر كشته و خواسته * بهر سو نشستى بياراسته

پراگنده كشور پر از خسته ديد * به خاك اندر افگنده پا بسته ديد

نديدند زنده كسى را بجاى * زمين بود و خرگاه و پرده سراى

بنزديك رستم رسيد آگهى * كه شد روى كشور ز تركان تهى

ز ناباكى و خواب ايرانيان * بر آشفت رستم چو شير ژيان

زبان را بدشنام بگشاد و گفت * كه كس را خرد نيست با مغز جفت

بدين گونه دشمن ميان دو كوه * سپه چون گريزد ز ما همگروه

طلايه نگفتم كه بيرون كنيد * در و راغ چون دشت و هامون كنيد

شما سر بآسايش و خوابگاه * سپرديد و دشمن بسيچيد راه

تن آسان غم و رنج بار آورد * چو رنج آورى گنج بار آورد

چو گويى كه روزى تن آسان شوند * ز تيمار ايران هراسان شوند

ازين پس تو پيران و كلباد را * چو هومان و رويين و پولاد را

نگه كن بدين دشت با لشكرى * تو در كشورى رستم از كشورى

اگر تاو داريد جنگ آوريد * مرا زين سپس كى بچنگ آوريد

كه پيروز برگشتم از كارزار * تبه شد نكو گشته فرجام كار

بر آشفت با طوس و شد چون پلنگ * كه اين جاى خوابست گر دشت جنگ

طلايه نگه كن كه از خيل كيست * سر آهنگ آن دوده را نام چيست

چو مرد طلايه بيابى به چوب * هم اندر زمان دست و پايش بكوب

ازو چيز بستان و پايش ببند * نگه كن يكى پشت پيلى بلند

بدين سان فرستش بنزديك شاه * مگر پخته گردد بدان بارگاه

ز ياقوت و ز گوهر و تخت عاج * ز دينار و ز افسر و گنج و تاج

نگر تا كه دارد ز ايران سپاه * همه يك سره خواسته پيش خواه

ازين هديهء شاه بايد نخست * پس آنگه مرا و ترا بهر جست

بدان دشت بسيار شاهان بدند * همه نامداران گيهان بدند

ز چين و ز سقلاب و ز هند و و هر * همه گنج داران گيرنده شهر

سپهبد بيامد همه گرد كرد * برفتند گردان بدشت نبرد