شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٠٦

[ كشتن رستم گهارگهانى را ]

بكوبيد چون من بجنبم ز جاى * شما بر فرازيد سنج و دراى

زمين را سراسر كنيد آبنوس * بگرد سواران و آواى كوس

بكوبيد گوپال و گرز گران * چو پولاد را پتك آهنگران

از انبوه ايشان مداريد باك * ز دريا بابر اندر آريد خاك

همه ديده بر مغفر من نهيد * چو من بر خروشم دميد و دهيد

بدريد صفهاى سقلاب و چين * نبايد كه بيند هوا را زمين

و زان جايگه رفت چون پيل مست * يكى گرزهء گاو پيكر بدست

خروشان سوى ميمنه راه جست * ز لشكر سوى كندر آمد نخست

همه ميمنه پاك بر هم دريد * بسى ترگ و سر بد كه تن را نديد

يكى خويش كاموس بد ساوه نام * سر افراز و هر جاى گسترده كام

بيامد بپيش تهمتن بجنگ * يكى تيغ هندى گرفته بچنگ

بگرديد گرد چپ و دست راست * ز رستم همى كين كاموس خواست

برستم چنين گفت كاى ژنده پيل * ببينى كنون موج درياى نيل

بخواهم كنون كين كاموس خوار * اگر باشدم زين سپس كارزار

چو گفتار ساوه برستم رسيد * بزد دست و گرز گران بر كشيد

بزد بر سرش گرز را پيل تن * كه جانش برون شد بزارى ز تن

برآورد و زد بر سر و مغفرش * نديدست گفتى تنش را سرش

بيفگند و رخش از بر او براند * ز ساوه بگيتى نشانى نماند

درفش كشانى نگونسار كرد * وزو جان لشكر پر آزار كرد

نبد نيز كس پيش او پايدار * همه خاك مغز سر آورد بار

[ كشتن رستم گهارگهانى را ]

[ كشتن رستم گهارگهانى را ]

پس از ميمنه شد سوى ميسره * غمى گشت لشكر همه يك سره

گهارگهانى بدان جايگاه * گوى شير فش با درفش سياه

برآشفت چون ترگ رستم بديد * خروشى چو شير ژيان بر كشيد

به دو گفت من كين تركان چين * بخواهم ز سگزى برين دشت كين

بر انگيخت اسپ از ميان سپاه * بيامد بر پيل تن كينه‌خواه

ز نزديك چون ترگ رستم بديد * يكى باد سرد از جگر بر كشيد

بدل گفت پيكار با ژنده پيل * چو غوطه است خوردن بدرياى نيل

گريزى بهنگام با سر بجاى * به از رزم جستن بنام و براى

گريزان بيامد سوى قلبگاه * برو بر نظاره ز هر سو سپاه

درفش تهمتن ميان گروه * بسان درخت از بر تيغ كوه

همى تاخت رستم پس او چو گرد * زمين لعل گشت و هوا لاژورد

گهارگهانى بترسيد سخت * كزو بود برگشتن تاج و تخت

برآورد يك بانگ بر سان كوس * كه بشنيد آواز گودرز و طوس

همى خواست تا كارزارى كند * ندانست كين بار زارى كند

چه نيكو بود هر كه خود را شناخت * چرا تا ز دشمن ببايدش تاخت

پس او گرفته گو پيل تن * كه هان چارهء گوركن گر كفن

يكى نيزه زد بر كمربند اوى * بدريد خفتان و پيوند اوى