شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٠٣

[ آغاز رزم ]

مبادا كه روز تو گيرد نشيب * مبادا كه آيد برويت نهيب

دل شاه ايران به تو شاد باد * همه كار تو سربسر داد باد

برفتم ز نزد تو اى پهلوان * پيامت بدادم بپير و جوان

بگفتم هنرهاى تو هرچ بود * بگيتى ترا خود كه يا رد ستود

هم از آشتى راندم هم ز جنگ * سخن گفتم از هر درى بىدرنگ

بفرجام گفتند كين چون كنيم * كه از راى او كينه بيرون كنيم

توان داد گنج و زر و خواسته * ز ما هر چه او خواهد آراسته

نشايد گنهكار دادن بدوى * برانديش و اين رازها باز جوى

گنهكار جز خويش افراسياب * كه دانى سخن را مزن در شتاب

ز ما هرك خواهد همه مهترند * بزرگند و با تخت و با افسرند

سپاهى بيامد بدين سان ز چين * ز سقلاب و ختلان و توران زمين

كجا آشتى خواهد افراسياب * كه چندين سپاه آمد از خشك و آب

بپاسخ نكوهش بسى يافتم * بدين سان سوى پهلوان تافتم

وزيشان سپاهى چو درياى آب * گرفتند بر جنگ جستن شتاب

نبرد تو خواهد همى شاه هند * بتير و كمان و بهندى پرند

مرا اين درستست كز پيل تن * بفرجام گريان شوند انجمن

چو بشنيد رستم بر آشفت سخت * بپيران چنين گفت كاى شور بخت

تو با اين چنين بند و چندين فريب * كجا پاى دارى بروز نهيب

مرا از دروغ تو شاه جهان * بسى ياد كرد آشكار و نهان

و زان پس كجا پير گودرز گفت * همه بند و نيرنگت اندر نهفت

بديدم كنون دانش و راى تو * دروغست يك سر سراپاى تو

بغلتى همى خيره در خون خويش * بدست اين وزين بتّر آيدت پيش

چنين زندگانى نيارد بها * كه باشد سر اندر دم اژدها

مگر گفتم آن خاك بيداد و شوم * گذارى بيايى بآباد بوم

ببينى مگر شاه با داد و مهر * جوان و نوازنده و خوب چهر

بدارد ترا چون پدر بىگمان * برآرد سرت برتر از آسمان

ترا پوشش از خود و چرم پلنگ * همى خوشتر آيد ز ديباى رنگ

ندارد كسى با تو اين داورى * ز تخم پراكندِ خود بر خورى

به دو گفت پيران كه اى نيكبخت * برومند و شاداب و زيبا درخت

سخنها كه داند جز از تو چنين * كه از مهتران بر تو باد آفرين

مرا جان و دل زير فرمان تست * هميشه روانم گروگان تست

يك امشب زنم راى با خويشتن * بگويم سخن نيز با انجمن

و زان جا بيامد بقلب سپاه * زبان پر دروغ و روان كينه‌خواه

چو برگشت پيران ز هر دو گروه * زمين شد بكردار جوشنده كوه

چنين گفت رستم بايرانيان * كه من جنگ را بسته دارم ميان

شما يك بيك سر پر از كين كنيد * بروهاى جنگى پر از چين كنيد

كه امروز رزمى بزرگست پيش * پديد آيد اندازهء گرگ و ميش