شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٩٦

[ آمدن پيران نزد رستم ]

ز تيره شب و ديده‌ام نيست شرم * كه من چند جوشيده‌ام خون گرم

ز كار سياوش چو آگه شدم * ز نيك و ز بد دست كوته شدم

ميان دو كشور دو شاه بلند * چنين خوارم و زار و دل مستمند

فرنگيس را من خريدم بجان * پدر بر سر آورده بودش زمان

به خانه نهانش همى داشتم * برو پشت هرگز نه برگاشتم

بپاداش جان خواهد از من همى * سر بد گمان خواهد از من همى

[ پر از دردم اى پهلوان از دو روى * ز دو انجمن سر پر از گفتگوى ]

نه راه گريزست ز افراسياب * نه جاى دگر دارم آرام و خواب

همم گنج و بوم است و هم چارپاى * نبينم همى روى رفتن بجاى

پسر هست و پوشيده رويان بسى * چنين خسته و بستهء هر كسى

اگر جنگ فرمايد افراسياب * نماند كه چشم اندر آيد بخواب

بناكام لشكر ببايد كشيد * نشايد ز فرمان او آرميد

به من بر كنون جاى بخشايشست * سپاه اندر آوردن آرايشست

اگر نيستى بر دلم درد و غم * ازين تخمه جز كشتن پيلسم

جز او نيز چندى دلير و جوان * كه در جنگ سير آمدند از روان

ازين پس مرا بيم جانست نيز * سخن چند گويم ز فرزند و چيز

به پيروزگر بر تو اى پهلوان * كه از من نباشى خليده روان

[ ز خويشان من بد ندارى نهان * برانديشى از كردگار جهان ]

بروشن روان سياوش كه مرگ * مرا خوشتر از جوشن و تيغ و ترگ

گر ايدونكه جنگى بود هم گروه * تلى كشته بينى به بالاى كوه

كشانى و سقلاب و شگنى و هند * ازين مرز تا پيش درياى سند

ز خون سياوش همه بىگناه * سپاهى كشيده بدين رزمگاه

ترا آشتى بهتر آيد كه جنگ * نبايد گرفتن چنين كار تنگ

نگر تا چه بينى تو داناترى * برزم دليران تواناترى

ز پيران چو بشنيد رستم سخن * نه بر آرزو پاسخ افگند بن

به دو گفت تا من بدين رزمگاه * كمر بسته‌ام با دليران شاه

نديدستم از تو بجز راستى * ز تركان همه راستى خواستى

پلنگ اين شناسد كه پيكار و جنگ * نه خوبست و داند همى كوه و سنگ

چو كين سر شهرياران بود * سر و كار با تيرباران بود

كنون آشتى را دو راه ايدرست * نگر تا شما را چه اندر خورست

يكى آنك هر كس كه از خون شاه * بگسترد بر خيره اين رزمگاه

ببندى فرستى بر شهريار * سزد گر نفرمايد اين كارزار

گنهكار خون سر بىگناه * سزد گر نباشد بدين رزمگاه

و ديگر كه با من ببندى كمر * بيايى بر شاه پيروزگر

ز چيزى كه ايدر بمانى همى * تو آن را گرانمايه دانى همى

بجاى يكى ده بيابى ز شاه * مكن ياد بنگاه توران سپاه

بدل گفت پيران كه ژرفست كار * ز توران شدن پيش آن شهريار