شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٩١

[ رزم چنگش با رستم ]

كس از گردش آسمان نگذرد * و گر بر زمين پيل را بشكرد

شما دل مداريد ازو مستمند * كجا كشته شد زير خم ّ كمند

مرانرا كه كاموس ازو شد هلاك * ببند كمند اندر آرم به خاك

همه شهر ايران كنم رود آب * بكام دل خسرو افراسياب

ز لشكر بسى نامور گرد كرد * ز خنجرگزاران و مردان مرد

چنين گفت كين مرد جنگى بتير * سوار كمند افگن و گردگير

نگه كرد بايد كه جايش كجاست * بگرد چپ لشكر و دست راست

هم از شهر پرسد هم از نام او * ازان پس بسازيم فرجام او

سوارى سر افراز و خسروپرست * بيامد ببر زد برين كار دست

كه چنگش بدش نام و جوينده بود * دلير و بهر كار پوينده بود

بخاقان چنين گفت كاى سرفراز * جهان را به مهر تو بادا نياز

گر او شير جنگيست بىجان كنم * بدانگه كه سر سوى ايران كنم

بتنها تن خويش جنگ آورم * همه نام او زير ننگ آورم

ازو كين كاموس جويم نخست * پس از مرگ نامش بيارم درست

برو آفرين كرد خاقان چين * بپيشش ببوسيد چنگش زمين

به دو گفت ار اين كينه باز آورى * سوى من سر بىنياز آورى

ببخشمت چندان گهرها ز گنج * كزان پس نبايد كشيدنت رنج

ازان دشت چنگش بر انگيخت اسپ * همى رفت بر سان آذرگشسپ

چو نزديك ايرانيان شد بجنگ * ز تركش بر آورد تير خدنگ

چنين گفت كين جاى جنگ منست * سر نامداران بچنگ منست

كجا رفت آن مرد كاموس گير * كه گاهى كمند افگند گاه تير

كنون گر بيايد بآوردگاه * نمانم كه ماند بنزد سپاه

بجنبيد با گرز رستم ز جاى * همانگه برخش اندر آورد پاى

منم گفت شيراوژن و گردگير * كه گاهى كمند افگنم گاه تير

هم اكنون ترا همچو كاموس گرد * بديده همى خاك بايد سپرد

به دو گفت چنگش كه نام تو چيست * نژادت كدامست و كام تو چيست

بدان تا بدانم كه روز نبرد * كرا ريختم خون چو برخاست گرد

به دو گفت رستم كه اى شوربخت * كه هرگز مبادا گل آن درخت

كجا چون تو در باغ بار آورد * چو تو ميوه اندر شمار آورد

سر نيزه و نام من مرگ تست * سرت را ببايد ز تن دست شست

بيامد همانگاه چنگش چو باد * دو زاغ كمان را بزه بر نهاد

كمان جفا پيشه چون ابر بود * هم آورد با جوشن و گبر بود

سپر بر سر آورد رستم چو ديد * كه تيرش زره را بخواهد بريد

به دو گفت باش اى سوار دلير * كه اكنون سرت گردد از رزم سير

نگه كرد چنگش بران پيل تن * به بالاى سرو سهى بر چمن

بد آن اسپ در زير يك لخت كوه * نيامد همى از كشيدن ستوه