شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٨٧

[ سپاه آراستن تورانيان و ايرانيان ]

يكى جامه دارد ز چرم پلنگ * بپوشد برو اندر آيد بجنگ

همى نام ببربيان خواندش * ز خفتان و جوشن فزون داندش

نسوزد در آتش نه از آب تر * شود چون بپوشد بر آيدش پر

يكى رخش دارد به زير اندرون * تو گفتى روان شد كه بيستون

همى آتش افروزد از خاك و سنگ * نيارامد از بانگ هنگام جنگ

ابا اين شگفتى بروز نبرد * سزد گر ندارى تو او را بمرد

چو بشنيد كاموس بسيار هوش * بپيران سپرد آن زمان چشم و گوش

همانا خوش آمدش گفتار اوى * برافروخت زان كار بازار اوى

بپيران چنين گفت كاى پهلوان * تو بيدار دل باش و روشن روان

ببين تا چه خواهى ز سوگند سخت * كه خوردند شاهان بيدار بخت

خورم من فزون زان كنون پيش تو * كه روشن شود زان دل و كيش تو

كه زين را نبردارم از پشت بور * بنيروى يزدان كيوان و هور

مگر بخت و راى تو روشن كنم * بريشان جهان چشم سوزن كنم

بسى آفرين خواند پيران بدوى * كه اى شاه بينا دل و راست راست‌گوى

بدين شاخ و اين يال و بازوى و كفت * هنرمند باشى ندارم شگفت

بكام تو گردد همه كار ما * نماندست بسيار پيكار ما

و زان جايگه گرد لشكر بگشت * بهر خيمه و پردهء بر گذشت

بگفت اين سخن پيش خاقان چين * همى گفت با هر كسى همچنين

[ سپاه آراستن تورانيان و ايرانيان ]

[ سپاه آراستن تورانيان و ايرانيان ]

ز خورشيد چون شد جهان لعل فام * شب تيره بر چرخ بگذاشت گام

دليران لشكر شدند انجمن * كه بودند دانا و شمشيرزن

بخرگاه خاقان چين آمدند * همه دل پر از رزم و كين آمدند

چو كاموس اسپ افگن شير مرد * چو منشور و فرطوس مرد نبرد

شميران شگنى و شنگل ز هند * ز سقلاب چون كندر و شاه سند

همى راى زد رزم را هر كسى * از ايران سخن گفت هر كس بسى

ازان پس بران رايشان شد درست * كه يك سر به خون دست بايست شست

برفتند هر كس بآرام خويش * بخفتند در خيمه باكام خويش

چو باريك و خمّيده شد پشت ماه * ز تاريك زلف شبان سياه

بنزديك خورشيد چون شد درست * برآمد پر از آب رخ را بشست

سپاه دو كشور برآمد به جوش * بچرخ بلند اندر آمد خروش

چنين گفت خاقان كه امروز جنگ * نبايد كه چون دى بود با درنگ

گمان برد بايد كه پيران نبود * نه بىاو نشايد نبرد آزمود

همه همگنان رزمساز آمديم * به يارى ز راه دراز آمديم

گر امروز چون دى درنگ آوريم * همه نام را زير ننگ آوريم

و ديگر كه فردا ز افراسياب * سپاس اندر آرام جوييم و خواب

يكى رزم بايد همه همگروه * شدن پيش لشكر بكردار كوه

ز من هديه و بردهء زابلى * بيابيد با شارهء كابلى