شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٨٦

[ پرسيدن پيران از آمدن رستم ]

از ايرانيان گيو و طوس‌اند مرد * كه با فرّ و برزند روز نبرد

برادرم هومان بسى پيش طوس * جهان كرد بر گونهء آبنوس

بايران ندانم كه اين مرد كيست * بدين لشكر او را هم آورد كيست

شوم باز پرسم ز پرده سراى * بيارند ناكام نامش بجاى

[ پرسيدن پيران از آمدن رستم ]

[ پرسيدن پيران از آمدن رستم ]

بيامد پر انديشه و روى زرد * بپرسيد زان نامداران مرد

بپيران چنين گفت هومان گرد * كه دشمن ندارد خردمند خرد

بزرگان ايران گشاده دلند * تو گويى كه آهن همى بگسلند

كنون تا بيامد از ايران سپاه * همى بر خروشند زان رزمگاه

به دو گفت پيران كه هر چند يار * بيايد بر طوس از ايران سوار

چو رستم نباشد مرا باك نيست * ز گرگين و بيژن دلم چاك نيست

سپه را دو رزم گرانست پيش * بجويند هر كس بدين نام خويش

و زان جايگه پيش كاموس رفت * بنزديك منشور و فرطوس تفت

چنين گفت كامروز رزمى بزرگ * برفت و پديد آمد از ميش گرگ

ببينيد تا چارهء كار چيست * بران خستگيها بر آزار چيست

چنين گفت كاموس كامروز جنگ * چنان بد كه نام اندر آمد بننگ

برزم اندرون كشته شد اشكبوس * وزو شادمان شد دل گيو و طوس

دلم زان پياده به دو نيم شد * كزو لشكر ما پر از بيم شد

به بالاى او بر زمين مرد نيست * بدين لشكر او را هم آورد نيست

كمانش تو ديدى و تير ايدرست * به زور او ز پيل ژيان برترست

همانا كه آن سگزى جنگجوى * كه چندين همى بر شمردى ازوى

پياده بدين رزمگاه آمدست * بيارىء ايران سپاه آمدست

به دو گفت پيران كه او ديگرست * سوارى سرافراز و كنداورست

بترسيد پس مرد بيدار دل * كجا بسته بود اندران كار دل

ز پيران بپرسيد كان شير مرد * چگونه خرامد بدشت نبرد

ز بازو و برزش چه دارى نشان * چه گويد بآورد با سركشان

چگونست مردى و ديدار اوى * چگونه شوم من بپيكار اوى

گر ايدونك اويست كامد ز راه * مرا رفت بايد بآوردگاه

به دو گفت پيران كه اين خود مباد * كه او آيد ايدر كند رزم ياد

يكى مرد بينى چو سرو سهى * بديدار با زيب و با فرّهى

بسا رزمگاها كه افراسياب * ازو گشت پيچان و ديده پر آب

يكى رزمسازست و خسروپرست * نخست او برد سوى شمشير دست

بكين سياوش كند كارزار * كجا او بپروردش اندر كنار

ز مردان كنند آزمايش بسى * سليح ورا بر نتابد كسى

نه بر گيرد از جاى گرزش نهنگ * اگر بفگند بر زمين روز جنگ

زهى بر كمانش بر از چرم شير * يكى تير و پيكان او ده ستير

برزم اندر آيد بپوشد زره * يكى جوشن از بر ببندد گره