شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٧٥

[ رفتن خاقان چين به ديدن سپاه ايران ]

و زان پس بر آمد ز پرده سراى * خروشيدن كوس با كرّ ناى

سنانهاى رخشان و جوشان سپاه * شده روى كشور ز لشكر سياه

ز پيلان نهادند بر پنج زين * بياراست ديگر بديباى چين

زبرجد نشانده بزين اندرون * ز ديباى زربفت پيروزه‌گون

بزرّين ركيب و جناغ پلنگ * بزرّين و سيمين جرسها و زنگ

ز افسر سر پيل بان پر نگار * همه پاك با طوق و با گوشوار

هوا شد ز بس پرنيانى درفش * چو بازار چين سرخ و زرد و بنفش

سپاهى برفت اندران دشت رزم * كزيشان همى آرزو خواست بزم

زمين شد بكردار چشم خروس * ز بس رنگ و آرايش و پيل و كوس

برفتند شاهان لشكر ز جاى * هوا پر شد از نالهء كرّ ناى

چو از دور طوس سپهبد بديد * سپاه آنچ بودش رده بر كشيد

ببستند گردان ايران ميان * بياورد گيو اختر كاويان

از آوردگه تا سر تيغ كوه * سپه بود از ايران گروها گروه

چو كاموس و منشور و خاقان چين * چو بيورد و چون شنگل بافرين

نظاره بكوه هماون شدند * نه بر آرزو پيش دشمن شدند

چو از دور خاقان چين بنگريد * خروش سواران ايران شنيد

پسند آمدش گفت كاينت سپاه * سواران رزم آور و كينه‌خواه

سپهدار پيران دگر گونه گفت * هنرهاى مردان نشايد نهفت

سپهدار كو چاه پوشد بخار * برو اسپ تازد بروز شكار

ازان به كه بر خيره روز نبرد * هنرهاى دشمن كند زير گرد

نديدم سواران و گردنكشان * بگردى و مردانگى زين نشان

بپيران چنين گفت خاقان چين * كه اكنون چه سازيم بر دشت كين

ورا گفت پيران كز اندك سپاه * نگيرند ياد اندرين رزمگاه

كشيدى چنين رنج و راه دراز * سپردى و ديدى نشيب و فراز

بمان تا سه روز اندرين رزمگاه * بباشيم و آسوده گردد سپاه

سپه را كنم زان سپس به دو نيم * سر آمد كنون روز پيكار و بيم

بتازند شبگير تا نيمروز * نبرده سواران گيتى فروز

بژوپين و خنجر بتير و كمان * همى رزم جويند با بد گمان

دگر نيمهء روز ديگر گروه * بكوشند تا شب بر آيد ز كوه

شب تيره آسودگان را بجنگ * برم تا بريشان شود كار تنگ

نمانم كه آرام گيرند هيچ * سواران من با سپاه و بسيچ

به دو گفت كاموس كين راى نيست * بدين مولش اندر مرا جاى نيست

بدين مايه مردم بدين گونه جنگ * چه بايد بدين گونه چندين درنگ

بسازيم يك بار و جنگ آوريم * بريشان در و كوه تنگ آوريم

بايران گذاريم ز ايدر سپاه * نمانيم تخت و نه تاج و نه شاه

بر و بومشان پاك ويران كنيم * نه جنگ يلان جنگ شيران كنيم

زن و كودك خرد و پير و جوان * نه شاه و كنارنگ و نه پهلوان