شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٦١

[ رفتن ايرانيان به كوه هماون ]

بشد گيو و لشكر همه باز گشت * پر از كشته ديدند هامون و دشت

سپهبد چنين گفت با مهتران * كه اينست پيكار جنگ آوران

كنون چون رخ روز شد تيره‌گون * همه روى كشور چو درياى خون

يكى جاى آرام بايد گزيد * اگر تيره شب خود توان آرميد

مگر كشته يابد بجاى مغاك * يكى بستر از ريگ و چادر ز خاك

[ رفتن ايرانيان به كوه هماون ]

[ رفتن ايرانيان به كوه هماون ]

همه بازگشتند يك سر ز جنگ * ز خويشان روان خسته و سر ز ننگ

سر از كوه بر زد همانگاه ماه * چو بر تخت پيروزه پيروز شاه

سپهدار پيران سپه را بخواند * همى گفت زيشان فراوان نماند

بدانگه كه درياى ياقوت زرد * زند موج بر كشور لاژورد

كسى را كه زنده‌ست بىجان كنيم * بريشان دل شاه پيچان كنيم

برفتند با شادمانى ز جاى * نشستند بر پيش پرده سراى

همه شب ز آواى چنگ و رباب * سپه را نيامد بران دشت خواب

وزين روى لشكر همه مستمند * پدر بر پسر سوگوار و نژند

همه دشت پر كشته و خسته بود * به خون بزرگان زمين شسته بود

چپ و راست آوردگه دست و پاى * نهادن ندانست كس پا بجاى

همه شب همى خسته برداشتند * چو بيگانه بد خوار بگذاشتند

بر خسته آتش همى سوختند * گسسته ببستند و بردوختند

فراوان ز گودرزيان خسته بود * بسى كشته بود و بسى بسته بود

چو بشنيد گودرز بر زد خروش * زمين آمد از بانگ اسپان به جوش

همه مهتران جامه كردند چاك * بسر بر پراگند گودرز خاك

همى گفت كاندر جهان كس نديد * به پيران سر اين بد كه بر من رسيد

چرا بايدم زنده با پير سر * به خاك اندر افگنده چندين پسر

ازان روزگارى كجا زاده‌ام * ز خفتان ميان هيچ نگشاده‌ام

بفرجام چندين پسر ز انجمن * ببينم چنين كشته در پيش من

جدا گشته از من چو بهرام پور * چنان نامور شير خودكام پور

ز گودرز چون آگهى شد بطوس * مژه كرد پر خون و رخ سندروس

خروشى براورد آنگه بزار * فراوان بباريد خون در كنار

همى گفت اگر نوذر پاك تن * نكشتى بن و بيخ من بر چمن

نبودى مرا رنج و تيمار و درد * غم كشته و گرم دشت نبرد

كه تا من كمر بر ميان بسته‌ام * بدل خسته‌ام گر بجان رسته‌ام

هم اكنون تن كشتگان را به خاك * بپوشيد جايى كه باشد مغاك

سران بريده سوى تن بريد * بنه سوى كوه هماون بريد

برانيم لشكر همه همگروه * سراپرده و خيمه بر سوى كوه

هيونى فرستيم نزديك شاه * دلش بر فروزد فرستد سپاه

بدين من سوارى فرستاده‌ام * ورا پيش ازين آگهى داده‌ام

مگر رستم زال را با سپاه * سوى ما فرستد بدين رزمگاه