شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٥٦

[ جنگ هومان با توس ]

ز لشكر بيامد بكردار باد * چنين گفت كاى طوس فرّخ نژاد

فريبنده هومان ميان دو صف * بيامد دمان بر لب آورده كف

كنون با تو چندين چه گويد براز * ميان دو صف گفت و گوى دراز

سخن جز بشمشير با او مگوى * مجوى از در آشتى هيچ روى

چو بشنيد هومان برآشفت سخت * چنين گفت با گيو بيدار بخت

ايا گم شده بخت آزادگان * كه گم باد گودرز كشوادگان

فراوان مرا ديدهء روز جنگ * بآوردگه تيغ هندى بچنگ

كس از تخم كشواد جنگى نماند * كه منشور تيغ مرا بر نخواند

ترا بخت چون روى آهرمنست * بخان تو تا جاودان شيونست

اگر من شوم كشته بر دست طوس * نه بر خيزد آيين گوپال و كوس

بجايست پيران و افراسياب * بخواهد شدن خون من رود آب

نه گيتى شود پاك ويران ز من * سخن راند بايد بدين انجمن

و گر طوس گردد بدستم تباه * يكى ره نيابند ز ايران سپاه

تو اكنون بمرگ برادر گرى * چه با طوس نوذر كنى داورى

به دو گفت طوس اين چه آشفتنست * بدين دشت پيكار تو با منست

بيا تا بگرديم و كين آوريم * بجنگ ابروان پر ز چين آوريم

به دو گفت هومان كه دادست مرگ * سرى زير تاج و سرى زير ترگ

اگر مرگ باشد مرا بىگمان * بآورد گه به كه آيد زمان

بدست سوارى كه دارد هنر * سپهبد سر و گرد و پرخاشخر

گرفتند هر دو عمود گران * همى حمله برد آن برين اين بران

ز مى گشت گردان و شد روز تار * يكى ابر بست از بر كارزار

تو گفتى شب آمد بريشان بروز * نهان گشت خورشيد گيتى فروز

ازان چاك چاك عمود گران * سرانشان چو سندان آهنگران

بابر اندرون بانگ پولاد خاست * بدرياى شهد اندرون باد خاست

ز خون بر كف شير كفشير بود * همه دشت پر بانگ شمشير بود

خم آورد رويين عمود گران * شد آهن بكردار چاچى كمان

تو گفتى كه سنگست سر زير ترگ * سيه شد ز زخم يلان روى مرگ

گرفتند شمشير هندى بچنگ * فرو ريخت آتش ز پولاد و سنگ

ز نيروى گردنكشان تيغ تيز * خم آورد و در زخم شد ريز ريز

همه كام پر خاك و پر خاك سر * گرفتند هر دو دوال كمر

ز نيروى گردان گردان شد ركيب * يكى را نيامد سر اندر نشيب

كمربند بگسست و هومان بجست * يكى اسپ آسوده را بر نشست

سپهبد سوى تركش آورد چنگ * كمان را بزه كرد و تير خدنگ

بران نامور تير باران گرفت * چپ و راست جنگ سواران گرفت

ز پولاد پيكان و پرّ عقاب * سپر كرد بر پيش روى آفتاب

جهان چون ز شب رفته دو پاس گشت * همه روى كشور پر الماس گشت

ز تير خدنگ اسپ هومان بخست * تن بارگى گشت با خاك پست