شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٥٣

[ سپاه فرستادن افراسياب به نزديك پيران ]

سپهدار پيران يكى چرب‌گوى * ز تركان فرستاد نزديك اوى

بگفت آنك من با فرنگيس و شاه * چه كردم ز خوبى بهر جايگاه

ز درد سياوش خروشان بدم * چو بر آتش تيز جوشان بدم

كنون بار ترياك زهر آمدست * مرا زو همه رنج بهر آمدست

دل طوس غمگين شد از كار اوى * بپيچيد زان درد و پيكار اوى

چنين داد پاسخ كه از مهر تو * فراوان نشانست بر چهر تو

سر آزاد كن دور شو زين ميان * ببند اين در بيم و راه زيان

بر شاه ايران شوى با سپاه * مكافات يا بى به نيكى ز شاه

بايران ترا پهلوانى دهد * همان افسر خسروانى دهد

چو ياد آيدش خوب كردار تو * دلش رنجه گردد ز تيمار تو

چنين گفت گودرز و گيو و سران * بزرگان و تيمار كش مهتران

سرايندهء پاسخ آمد چو باد * بنزديك پيران ويسه نژاد

بگفت آنچ بشنيد با پهلوان * ز طوس و ز گودرز روشن روان

چنين داد پاسخ كه من روز و شب * به ياد سپهبد گشايم دو لب

شوم هرچ هستند پيوند من * خردمند كو بشنود پند من

بايران گذارم بر و بوم و رخت * سر نامور بهتر از تاج و تخت

وزين گفتها بود مغزش تهى * همى جست نو روزگار بهى

[ سپاه فرستادن افراسياب به نزديك پيران ]

[ سپاه فرستادن افراسياب به نزديك پيران ]

هيونى برافگند هنگام خواب * فرستاد نزديك افراسياب

كز ايران سپاه آمد و پيل و كوس * همان گيو و گودرز و رهّام و طوس

فراوان فريبش فرستاده‌ام * ز هر گونهء بندها داده‌ام

سپاهى ز جنگ آوران بر گزين * كه بر زين شتابش بيايد ز كين

مگر بومشان از بنه بر كنيم * بتخت و بگنج آتش اندر زنيم

و گرنه ز كين سياوش سپاه * نياسايد از جنگ هرگز نه شاه

چو بشنيد افراسياب اين سخن * سران را بخواند از همه انجمن

يكى لشكرى ساخت افراسياب * كه تاريك شد چشمهء آفتاب

دهم روز لشكر بپيران رسيد * سپاهى كزو شد زمين ناپديد

چو لشكر بياسود روزى بداد * سپه بر گرفت و بنه بر نهاد

ز پيمان بگرديد و ز ياد عهد * بيامد دمان تا لب رود شهد

طلايه بيامد بنزديك طوس * كه بربند بر كوههء پيل كوس

كه پيران نداند سخن جز فريب * چو داند كه تنگ اندر آمد نهيب

درفش جفا پيشه آمد پديد * سپه بر لب رود صف بر كشيد

بياراست لشكر سپهدار طوس * بهامون كشيدند پيلان و كوس

دو رويه سپاه اندر آمد چو كوه * سواران تركان و ايران گروه

چنان شد ز گرد سپاه آفتاب * كه آتش بر آمد ز درياى آب

درخشيدن تيغ و ژوپين و خشت * تو گفتى شب اندر هوا لاله كشت

ز بس ترگ زرّين و زرّين سپر * ز جوش سواران زرّين كمر