شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٤٩

داستان كاموس كشانى

همان به كه با جام مانيم روز * همى بگذرانيم روزى بروز

بدان آگهى نزد افراسياب * هيونى برافگند هنگام خواب

سپهبد بدان آگهى شاد شد * ز تيمار و درد دل آزاد شد

همه لشكرش گشته روشن روان * ببستند آيين ره پهلوان

همه جامهء زينت آويختند * درم بر سر او همى ريختند

چو آمد بنزديكىء شهر شاه * سپهبد پذيره شدش با سپاه

برو آفرين كرد بسيار و گفت * كه از پهلوانان ترا نيست جفت

دو هفته ز ايوان افراسياب * همى بر شد آواز چنگ و رباب

سيم هفته پيران چنان كرد راى * كه با شادمانى شود باز جاى

يكى خلعت آراست افراسياب * كه گر بر شمارى بگيرد شتاب

ز دينار و ز گوهر شاهوار * ز زرّين كمرهاى گوهر نگار

از اسپان تازى بزرّين ستام * ز شمشير هندى بزرّين نيام

يكى تخت پر مايه از عاج و ساج * ز پيروزه مهد و ز بيجاده تاج

پرستار چينى و رومى غلام * پر از مشك و عنبر دو پيروزه جام

بنزديك پيران فرستاد چيز * ازان پس بسى پندها داد نيز

كه با موبدان باش و بيدار باش * سپه را ز دشمن نگهدار باش

نگه كن خردمند كار آگهان * بهر جاى بفرست گرد جهان

كه كىخسرو امروز با خواستست * بداد و دهش گيتى آراستست

نژاد و بزرگى و تخت و كلاه * چو شد گرد ازين بيش چيزى مخواه

ز برگشتن دشمن ايمن مشو * زمان تا زمان آگهى خواه نو

بجايى كه رستم بود پهلوان * تو ايمن بخسپى بپيچد روان

پذيرفت پيران همه پند اوى * كه سالار او بود و پيوند اوى

سپهدار پيران و آن انجمن * نهادند سر سوى راه ختن

بپاى آمد اين داستان فرود * كنون رزم كاموس بايد سرود

داستان كاموس كشانى

داستان كاموس كشانى

بنام خداوند خورشيد و ماه * كه دل را بنامش خرد داد راه

خداوند هستى و هم راستى * نخواهد ز تو كژّى و كاستى

خداوند بهرام و كيوان و شيد * ازويم نويد و بدويم اميد

ستودن مر او را ندانم همى * از انديشه جان بر فشانم همى

ازو گشت پيدا مكان و زمان * پى مور بر هستىء او نشان

ز گردنده خورشيد تا تيره خاك * دگر باد و آتش همان آب پاك

بهستىء يزدان گواهى دهند * روان ترا آشنايى دهند

ز هرچ آفريدست او بىنياز * تو در پادشاهيش گردن فراز

ز دستور و گنجور و از تاج و تخت * ز كمّى و بيشى و از ناز و بخت

همه بىنيازست و ما بنده‌ايم * بفرمان و رايش سر افگنده‌ايم