شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٤

[ پاسخ دادن شاه يمن جندل را ]

[ شنيدستم از مردم راه جوى * كه ضحاك را زو چه آمد به روى ]

[ ازين در سخن هر چه داريد ياد * سراسر به من بر ببايد گشاد ]

جهان آزموده دلاور سران * گشادند يك يك بپاسخ زبان

كه ما همگنان آن نبينيم راى * كه هر باد را تو بجنبى ز جاى

اگر شد فريدون جهان شهريار * نه ما بندگانيم با گوشوار

سخن گفتن و كوشش آيين ماست * عنان و سنان تافتن دين ماست

بخنجر زمين را ميستان كنيم * بنيزه هوا را نيستان كنيم

سه فرزند اگر بر تو هست ارجمند * سر بدره بگشاى و لب را ببند

و گر چارهء كار خواهى همى * بترسى ازين پادشاهى همى

ازو آرزوهاى پر مايه جوى * كه كردار آن را نبينند روى

چو بشنيد از آن نامداران سخن * نه سر ديد آن را بگيتى نه بن

[ پاسخ دادن شاه يمن جندل را ]

[ پاسخ دادن شاه يمن جندل را ]

فرستادهء شاه را پيش خواند * فراوان سخن را به خوبى براند

كه من شهريار ترا كهترم * بهرچ او بفرمود فرمانبرم

بگويش كه گر چه تو هستى بلند * سه فرزند تو بر تو بر ارجمند

پسر خود گرامى بود شاه را * بويژه كه زيبا بود گاه را

سخن هر چه گفتى پذيرم همى * ز دختر من اندازه گيرم همى

اگر پادشا ديده خواهد ز من * و گر دشت گردان و تخت يمن

مرا خوارتر چون سه فرزند خويش * نبينم بهنگام بايست پيش

پس ار شاه را اين چنين است كام * نشايد زدن جز بفرمانش گام

بفرمان شاه اين سه فرزند من * برون آنگه آيد ز پيوند من

كجا من ببينم سه شاه ترا * فروزندهء تاج و گاه ترا

بيايند هر سه بنزديك من * شود روشن اين شهر تاريك من

شود شادمان دل بديدارشان * ببينم روانهاى بيدارشان

ببينم كشان دل پر از داد هست * بزنهارشان دست گيرم بدست

پس آنگه سه روشن جهان بين خويش * سپارم بديشان بر آيين خويش

چو آيد بديدار ايشان نياز * فرستم سبكشان سوى شاه باز

سراينده جندل چو پاسخ شنيد * ببوسيد تختش چنانچون سزيد

پر از آفرين لب ز ايوان اوى * سوى شهريار جهان كرد روى

بيامد چو نزد فريدون رسيد * بگفت آن كجا گفت و پاسخ شنيد

سه فرزند را خواند شاه جهان * نهفته برون آوريد از نهان

از آن رفتن جندل و راى خويش * سخنها همه پاك بنهاد پيش

چنين گفت كين شهريار يمن * سر انجمن سرو سايه فكن

چو ناسفته گوهر سه دخترش بود * نبودش پسر دختر افسرش بود

[ سروش ار بيابد چو ايشان عروس * دهد پيش هر يك مگر خاك بوس ]

ز بهر شما از پدر خواستم * سخنهاى بايسته آراستم

كنون تان ببايد بر او شدن * بهر بيش و كم راى فرخ زدن