شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٣٩

[ درنگ خواستن فريبرز از پيران در جنگ ]

نترسى همى از جهاندار پاك * ز گردان نيامد ترا شرم و باك

نگفتم مرو سوى راه چرم * برفتى و دادى دل من به غم

نخستين بكين من آراستى * نژاد سياوش را كاستى

برادر سر افراز جنگى فرود * كجا هم چنو در زمانه نبود

بكشتى كسى را كه در كارزار * چو تو لشكرى خواستى روز كار

و زان پس كه رفتى بران رزمگاه * نبودت بجز رامش و بزمگاه

ترا جايگه نيست در شارستان * بزيبد ترا بند و بيمارستان

ترا پيش آزادگان كار نيست * كجا مر ترا راى هشيار نيست

سزاوار مسمارى و بند و غُل * نه اندر خور تاج و ديهيم و مل

نژاد منوچهر و ريش سپيد * ترا داد بر زندگانى اميد

و گر نه بفرمودمى تا سرت * بد انديش كردى جدا از برت

برو جاودان خانه زندان تست * همان گوهر بد نگهبان تست

ز پيشش براند و بفرمود بند * به بند از دلش بيخ شادى بكند

فريبرز بنهاد بر سر كلاه * كه هم پهلوان بود و هم پور شاه

ازان پس بفرمود رهّام را * كه پيدا كند با گهر نام را

به دو گفت رو پيش پيران خرام * ز من نزد آن پهلوان بر پيام

بگويش كه كردار گردان سپهر * هميشه چنين بود پر درد و مهر

يكى را بر آرد بچرخ بلند * يكى را كند زار و خوار و نژند

كسى كو بلا جست گرد آن بود * شبيخون نه كردار مردان بود

شبيخون نسازند كنداوران * كسى كو گرايد بگرز گران

تو گر با درنگى درنگ آوريم * گرت راى جنگست جنگ آوريم

ز پيش فريبرز رهّام گرد * برون رفت و پيغام و نامه ببرد

بيامد طلايه بديدش به راه * بپرسيدش از نام و ز جايگاه

به دو گفت رهّام جنگى منم * هنرمند و بيدار و سنگى منم

پيام فريبرز كاوس شاه * به پيران رسانم بدين رزمگاه

ز پيش طلايه سوارى چو گرد * بيامد سخنها همه ياد كرد

كه رهّام گودرز زان رزمگاه * بيامد سوى پهلوان سپاه

بفرمود تا پيش اوى آورند * گشاده دل و تازه روى آورند

سراينده رهّام شد پيش اوى * بترس از نهان بد انديش اوى

چو پيران ورا ديد بنواختش * بپرسيد و بر تخت بنشاختش

بر آورد رهّام راز از نهفت * پيام فريبرز با او بگفت

چنين گفت پيران برهّام گرد * كه اين جنگ را خرد نتوان شمرد

شما را بُد اين پيش دستى بجنگ * نديديم با طوس راى و درنگ

بمرز اندر آمد چو گرگ سترگ * همى كشت بىباك خرد و بزرگ

چه مايه بكشت و چه مايه ببرد * به دو نيك اين مرز يكسان شمرد

مكافات اين بد كنون يافتند * اگر چند با كينه بشتافتند