شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٢٦

[ جنگ بيژن با فرود ]

دل گيو شد زان سخن پر ز دود * چو انديشه كرد از گشاد فرود

فرستاد و مر گستهم را بخواند * بسى داستانهاى نيكو براند

فرستاد درع سياوش برش * همان خسروانى يكى مغفرش

بياورد گستهم درع نبرد * بپوشيد بيژن بكردار گرد

بسوى سپدكوه بنهاد روى * چنانچون بود مردم جنگجوى

[ جنگ بيژن با فرود ]

[ جنگ بيژن با فرود ]

چنين گفت شاه جوان با تخوار * كه آمد بنوّى يكى نامدار

نگه كن ببين تا ورا نام چيست * بدين مرد جنگى كه خواهد گريست

بخسرو تخوار سراينده گفت * كه اين را ز ايران كسى نيست جفت

كه فرزند گيوست مردى دلير * بهر رزم پيروز باشد چو شير

ندارد جز او گيو فرزند نيز * گراميترستش ز گنج و ز چيز

تو اكنون سوى بارگى دار دست * دل شاه ايران نشايد شكست

و ديگر كه دارد همى آن زره * كجا گيو زد بر ميان بر گره

برو تير و ژوپين نيابد گذار * سزد گر پياده كند كارزار

تو با او بسنده نباشى بجنگ * نگه كن كه الماس دارد بچنگ

بزد تير بر اسپ بيژن فرود * تو گفتى باسپ اندرون جان نبود

بيفتاد و بيژن جدا گشت ازوى * سوى تيغ با تيغ بنهاد روى

يكى نعره زد كاى سوار دلير * بمان تا ببينى كنون رزم شير

ندانى كه بىاسپ مردان جنگ * بيايند با تيغ هندى بچنگ

ببينى مرا گر بمانى بجاى * به پيكار ازين پس نيايدت راى

چو بيژن همى بر نگشت از فرود * فرود اندر آن كار تندى نمود

يكى تير ديگر بيانداخت شير * سپر بر سر آورد مرد دلير

سپر بر دريد و زره را نيافت * ازو روى بيژن بپستى نتافت

ازان تند بالا چو بر سر كشيد * بزد دست و تيغ از ميان بر كشيد

فرود گرانمايه زو باز گشت * همه بارهء دژ پر آواز گشت

دوان بيژن آمد پس پشت اوى * يكى تيغ بد تيز در مشت اوى

به برگستوان بر زد و كرد چاك * گرانمايه اسپ اندر آمد به خاك

به دربند حصن اندر آمد فرود * دليران در دژ ببستند زود

ز باره فراوان بباريد سنگ * بدانست كان نيست جاى درنگ

خروشيد بيژن كه اى نامدار * ز مردى پياده دلير و سوار

چنين بازگشتى و شرمت نبود * دريغ آن دل و نام جنگى فرود

بيامد بر طوس زان رزمگاه * چنين گفت كاى پهلوان سپاه

سزد گر برزم چنين يك دلير * شود نامبردار يك دشت شير

اگر كوه خارا ز پيكان اوى * شود آب و دريا بود كان اوى

سپهبد نبايد كه دارد شگفت * ازين برتر اندازه نتوان گرفت

سپهبد بدارنده سوگند خورد * كزين دژ برآرم بخورشيد گرد

بكين زرسپ گرامى سپاه * بر آرم بسازم يكى رزمگاه

تن ترك بدخواه بىجان كنم * ز خونش دل سنگ مرجان كنم