شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٢٠

[ آمدن بهرام به نزد فرود به كوه ]

ز گودرزيان ما بدوييم شاد * مرا زو نكردى بلب هيچ ياد

به دو گفت بهرام كاى شير مرد * چنين ياد بهرام با تو كه كرد

چنين داد پاسخ مر او را فرود * كه اين داستان من ز مادر شنود

مرا گفت چون پيشت آيد سپاه * پذيره شو و نام بهرام خواه

دگر نامدارى ز كنداوران * كجا نام او زنگهء شاوران

همانند همشيرگان پدر * سزد گر بريشان بجويى گذر

به دو گفت بهرام كاى نيكبخت * تويى بار آن خسروانى درخت

فرودى تو اى شهريار جوان * كه جاويد بادى به روشن روان

به دو گفت كآرى فرودم درست * ازان سرو افگنده شاخى برست

به دو گفت بهرام بنماى تن * برهنه نشان سياوش به من

به بهرام بنمود بازو فرود * ز عنبر به گل بر يكى خال بود

كزان گونه بتگر بپرگار چين * نداند نگاريد كس بر زمين

بدانست كو از نژاد قباد * ز تخم سياوش دارد نژاد

برو آفرين كرد و بردش نماز * بر آمد به بالاى تند و دراز

فرود آمد از اسپ شاه جوان * نشست از بر سنگ روشن روان

ببهرام گفت اى سرافراز مرد * جهاندار و بيدار و شير نبرد

دو چشم من ار زنده ديدى پدر * همانا نگشتى ازين شادتر

كه ديدم ترا شاد و روشن روان * هنرمند و بينا دل و پهلوان

بدان آمدستم بدين تيغ كوه * كه از نامداران ايران گروه

بپرسم ز مردى كه سالار كيست * برزم اندرون نامبردار كيست

يكى سور سازم چنانچون توان * ببينم بشادى رخ پهلوان

ز اسپ و ز شمشير و گرز و كمر * ببخشم ز هر چيز بسيار مر

و زان پس گرايم به پيش سپاه * بتوران شوم داغ دل كينه‌خواه

سزاوار اين جستن كين منم * بجنگ آتش تيز بر زين منم

سزد گر بگويى تو با پهلوان * كه آيد برين سنگ روشن روان

بباشيم يك هفته ايدر بهم * سگاليم هر گونه از بيش و كم

بهشتم چو بر خيزد آواى كوس * بزين اندر آيد سپهدار طوس

ميان را ببندم بكين پدر * يكى جنگ سازم به درد جگر

كه با شير جنگ آشنايى دهد * ز نر پرّ كرگس گوايى دهد

كه اندر جهان كينه را زين نشان * نبندد ميان كس ز گردنكشان

به دو گفت بهرام كاى شهريار * جوان و هنرمند و گرد و سوار

بگويم من اين هرچ گفتى بطوس * به خواهش دهم نيز بر دست بوس

و ليكن سپهبد خردمند نيست * سر و مغز او از در پند نيست

هنر دارد و خواسته هم نژاد * نيارد همى بر دل از شاه ياد

بشوريد با گيو و گودرز و شاه * ز بهر فريبرز و تخت و كلاه

همى گويد از تخمهء نوذرم * جهان را بشاهى خود اندر خورم

سزد گر بپيچد ز گفتار من * گرايد بتندى ز كردار من