شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣١٢

[ آراستن كىخسرو ، سپاه خود را ]

نهادند بر كوههء پيل تخت * ببار آمد آن خسروانى درخت

بيامد نشست از بر پيل شاه * نهاده بسر بر ز گوهر كلاه

يكى طوق پر گوهر شاهوار * فروهشته از تاج دو گوشوار

بزد مهره بر كوههء ژنده پيل * زمين شد بكردار درياى نيل

ز تيغ و ز گرز و ز كوس و ز گرد * سيه شد زمين آسمان لاژورد

تو گفتى بدام اندرست آفتاب * و گر گشت خم ّ سپهر اندر آب

همى چشم روشن عنان را نديد * سپهر و ستاره سنان را نديد

ز درياى ساكن چو برخاست موج * سپاه اندر آمد همى فوج فوج

سراپرده بردند ز ايوان بدشت * سپهر از خروشيدن آسيمه گشت

همى زد ميان سپه پيل گام * ابا زنگ زرّين و زرّين ستام

يكى مهره در جام بر دست شاه * بكيوان رسيده خروش سپاه

چو بر پشت پيل آن شه نامور * زدى مهره بر جام و بستى كمر

نبودى بهر پادشاهى روا * نشستن مگر بر در پادشا

ازان نامور خسرو سركشان * چنين بود در پادشاهى نشان

همى بود بر پيل در پهن دشت * بدان تا سپه پيش او بر گذشت

نخستين فريبرز بد پيش رو * كه بگذشت پيش جهاندار نو

ابا گرز و با تاج و زرينه كفش * پس پشت خورشيد پيكر درفش

يكى باره‌اى بر نشسته سمند * بفتراك بر حلقه كرده كمند

همى رفت با باد و با برز و فرّ * سپاهش همه غرقه در سيم و زر

برو آفرين كرد شاه جهان * كه بيشى ترا باد و فرّ مهان

بهر كار بخت تو پيروز باد * بباز آمدن باد پيروز و شاد

پس شاه گودرز كشواد بود * كه با جوشن و گرز پولاد بود

درفش از پس پشت او شير بود * كه جنگش بگرز و بشمشير بود

به چپ بر همى رفت رهّام نيو * سوى راستش چون سر افراز گيو

پس پشت شيدوش يل با درفش * زمين گشته از شير پيكر بنفش

هزار از پس پشت آن سرفراز * عناندار با نيزه‌هاى دراز

يكى گرگ پيكر درفشى سياه * پس پشت گيو اندرون با سپاه

درفش جهانجوى رهّام ببر * كه بفراخته بود سر تا بابر

پس بيژن اندر درفشى دگر * پرستارفش بر سرش تاج زر

نبيره پسر داشت هفتاد و هشت * از ايشان نبد جاى بر پهن دشت

پس هر يك اندر دگرگون درفش * جهان گشته بد سرخ و زرد و بنفش

تو گفتى كه گيتى همه زير اوست * سر سروران زير شمشير اوست

چو آمد بنزديكىء تخت شاه * بسى آفرين خواند بر تاج و گاه

بگودرز بر شاه كرد آفرين * چه بر گيو و بر لشكرش همچنين

پس پشت گودرز گستهم بود * كه فرزند بيدار گژدهم بود

يكى نيزه بودى بچنگش بجنگ * كمان يار او بود و تير خدنگ

ز بازوش پيكان بزندان بدى * همى در دل سنگ و سندان بدى