شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٣١٠

[ گنجها بخشيدن خسرو ، پهلوانان را ]

بخم ّ كمند ار گرفته كمر * بدان سان بيارد مر او را ببر

بزد دست بيژن بدان هم ببر * بيامد بر شاه پيروزگر

بشاه جهان بر ستايش گرفت * جهان آفرين را نيايش گرفت

به دو شاد شد شهريار بزرگ * چنين گفت كاى نامدار سترگ

چو تو پهلوان يار دشمن مباد * درخشنده جان تو بىتن مباد

جهاندار ازان پس بگنجور گفت * كه ده جام زرين بيار از نهفت

شمامه نهاده دران جام زر * ده از نقرهء خام با شش گهر

پر از مشك جامى ز ياقوت زرد * ز پيروزه ديگر يكى لاژورد

عقيق و زمرّد برو ريخته * بمشك و گلاب اندر آميخته

پرستنده‌اى با كمر ده غلام * ده اسپ گرانمايه زرّين ستام

چنين گفت كين هديه آن را كه تاو * بود در تنش روز جنگ تژاو

سرش را بدين بارگاه آورد * بپيش دلاور سپاه آورد

ببر زد بدين گيو گودرز دست * ميان رزم آن پهلوان را ببست

گرانمايه خوبان و آن خواسته * ببردند پيش وى آراسته

همى خواند بر شهريار آفرين * كه بىتو مبادا كلاه و نگين

و زان پس بگنجور فرمود شاه * كه ده جام زرّين بنه پيش گاه

برو ريز دينار و مشك و گهر * يكى افسرى خسروى با كمر

چنين گفت كين هديه آن را كه رنج * ندارد دريغ از پى نام و گنج

از ايدر شود تا در كاسه‌رود * دهد بر روان سياوش درود

ز هيزم يكى كوه بيند بلند * فزونست بالاى او ده كمند

چنان خواست كان ره كسى نسپرد * از ايران بتوران كسى نگذرد

دليرى از ايران ببايد شدن * همه كاسه‌رود آتش اندر زدن

بدان تا گر آنجا بود رزمگاه * پس هيزم اندر نماند سپاه

همان گيو گفت اين شكار منست * بر افروختن كوه كار منست

اگر لشكر آيد نترسم ز رزم * برزم اندرون كرگس آرم ببزم

[ ره لشكر از برف آسان كنم * دل ترك از آن هراسان كنم ]

همه خواسته گيو را داد شاه * به دو گفت كاى نامدار سپاه

كه بىتيغ تو تاج روشن مباد * چنين باد و بىبت برهمن مباد

بفرمود صد ديبهء رنگ رنگ * كه گنجور پيش آورد بىدرنگ

هم از گنج صد دانه خوشاب جست * كه آب فسردست گفتى درست

ز پرده پرستار پنج آوريد * سر جعد از افسر شده ناپديد

چنين گفت كين هديه آن را سزاست * كه بر جان پاكش خرد پادشاست

دليرست و بينا دل و چرب گوى * نه بر تابد از شير در جنگ روى

پيامى برد نزد افراسياب * ز بيمش نيارد بديده در آب

ز گفتار او پاسخ آرد به من * كه دانيد ازين نامدار انجمن

بيازيد گرگين ميلاد دست * بدان راه رفتن ميان را ببست

پرستار و آن جامهء زرنگار * بياورد با گوهر شاهوار