شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢٩

[ بند كردن فريدون ضحاك را ]

جهاندار ضحاك ازان گفت‌گوى * به جوش آمد و زود بنهاد روى

[ چو شب گردش روز پرگار زد * فروزندهء را مهره در قار زد ]

بفرمود تا بر نهادند زين * بران بادپايان باريك بين

بيامد دمان با سپاهى گران * همه نرّه ديوان جنگ آوران

ز بىراه مر كاخ را بام و در * گرفت و بكين اندر آورد سر

سپاه فريدون چو آگه شدند * همه سوى آن راه بىره شدند

ز اسپان جنگى فرو ريختند * در آن جاى تنگى بر آويختند

همه بام و در مردم شهر بود * كسى كش ز جنگ آورى بهر بود

همه در هواى فريدون بدند * كه از درد ضحاك پر خون بدند

ز ديوارها خشت و ز بام سنگ * بكوى اندرون تيغ و تير و خدنگ

بباريد چون ژاله ز ابر سياه * پئى را نبد بر زمين جايگاه

به شهر اندرون هر كه برنا بدند * چه پيران كه در جنگ دانا بدند

سوى لشكر آفريدون شدند * ز نيرنگ ضحاك بيرون شدند

خروشى برآمد ز آتشكده * كه بر تخت اگر شاه باشد دده

همه پير و برناش فرمان بريم * يكايك ز گفتار او نگذريم

نخواهيم بر گاه ضحاك را * مر آن اژدهادوش ناپاك را

سپاهى و شهرى بكردار كوه * سراسر بجنگ اندر آمد گروه

از آن شهر روشن يكى تيره گرد * برآمد كه خورشيد شد لاجورد

پس آنگاه ضحاك شد چاره جوى * ز لشكر سوى كاخ بنهاد روى

باهن سراسر بپوشيد تن * بدان تا نداند كسش ز انجمن

بچنگ اندرون شست يازى كمند * برآمد بر بام كاخ بلند

بديد آن سيه نرگس شهرناز * پر از جادوئى با فريدون براز

دو رخساره روز و دو زلفش چو شب * گشاده بنفرين ضحاك لب

بمغز اندرش آتش رشك خاست * بايوان كمند اندر افگند راست

نه از تخت ياد و نه جان ارجمند * فرود آمد از بام كاخ بلند

بدست اندرش آبگون دشنه بود * به خون پرى چهرگان تشنه بود

ز بالا چو پى بر زمين بر نهاد * بيامد فريدون بكردار باد

بران گرزهء گاو سر دست برد * بزد بر سرش ترگ بشكست خرد

بيامد سروش خجسته دمان * مزن گفت كو را نيامد زمان

هميدون شكسته ببندش چو سنگ * ببر تا دو كوه آيدت پيش تنگ

بكوه اندرون به بود بند او * نيايد برش خويش و پيوند او

فريدون چو بشنيد ناسود دير * كمندى بياراست از چرم شير

بتندى ببستش دو دست و ميان * كه نگشايد آن بند پيل ژيان

نشست از بر تخت زرّين او * بيفگند ناخوب آيين او

بفرمود كردن بدر بر خروش * كه هر كس كه داريد بيدار هوش

نبايد كه باشيد با ساز جنگ * نه زين گونه جويد كسى نام و ننگ