شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢٨٧

[ رفتن گيو و كىخسرو به سياوشگرد ]

مرا كرد خواهد همى خواستار * بايران برد تا كند شهريار

چو آمد برش گيو بردش نماز * به دو گفت كاى نامور سرفراز

برانم كه پور سياوش توى * ز تخم كيانى و كىخسروى

چنين داد پاسخ ورا شهريار * كه تو گيو گودرزى اى نامدار

به دو گفت گيو اى سر راستان * ز گودرز با تو كه زد داستان

ز كشواد و گيوت كه داد آگهى * كه با خرّمى بادى و فرّهى

به دو گفت كىخسرو اى شير مرد * مرا مادر اين از پدر ياد كرد

كه از فرّ يزدان گشادى سخن * بدانگه كه اندرزش آمد ببن

همى گفت با نامور مادرم * كز ايدر چه آيد ز بد بر سرم

سرانجام كىخسرو آيد پديد * بجا آورد بندها را كليد

بدانگه كه گردد جهاندار نيو * ز ايران بيايد سرافراز گيو

مر او را سوى تخت ايران برد * بر نامداران و شيران برد

جهان را به مردى بپاى آورد * همان كين ما را بجاى آورد

به دو گفت گيو اى سر سركشان * ز فرّ بزرگى چه دارى نشان

نشان سياوش پديدار بود * چو بر گلستان نقطهء قار بود

تو بگشاى و بنماى بازو به من * نشان تو پيداست بر انجمن

برهنه تن خويش بنمود شاه * نگه كرد گيو آن نشان سياه

كه ميراث بود از گه كىقباد * درستى بدان بد كيان را نژاد

چو گيو آن نشان ديد بردش نماز * همى ريخت آب و همى گفت راز

گرفتش ببر شهريار زمين * ز شادى برو بر گرفت آفرين

از ايران بپرسيد و ز تخت و گاه * ز گودرز و ز رستم نيك خواه

به دو گفت گيو اى جهاندار كى * سرافراز و بيدار و فرخنده پى

جهاندار دارندهء خوب و زشت * مرا گر نمودى سراسر بهشت

همان هفت كشور بشاهنشهى * نهاد بزرگى و تاج مهى

نبودى دل من بدين خرّمى * كه روى تو ديدم بتوران زمى

كه داند بگيتى كه من زنده‌ام * بخاكم و گر به آتش افگنده‌ام

سپاس از جهاندار كين رنج سخت * بشادى و خوبى سر آورد بخت

برفتند زان بيشه هر دو به راه * بپرسيد خسرو ز كاوس شاه

و زان هفت ساله غم و درد او * ز گستردن و خواب و ز خورد او

همى گفت با شاه يك سر سخن * كه دادار گيتى چه افگند بن

همان خواب گودرز و رنج دراز * خور و پوشش و درد و آرام و ناز

ز كاوس كش سال بفگند فر * ز درد پسر گشت بىپاى و پر

ز ايران پراگنده شد رنگ و بوى * سراسر بويرانى آورد روى

دل خسرو از درد و رنجش بسوخت * بكردار آتش رخش برفروخت

به دو گفت كاكنون ز رنج دراز * ترا بر دهد بخت آرام و ناز

مرا چون پدر باش و با كس مگوى * ببين تا زمانه چه آرد به روى

[ رفتن گيو و كىخسرو به سياوشگرد ]

[ رفتن گيو و كىخسرو به سياوشگرد ]

سپهبد نشست از بر اسپ گيو * پياده همى رفت بر پيش نيو