شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢٦٩

[ آوردن پيران كىخسرو را پيش افراسياب ]

ابى پرّ و پيكان يكى تير كرد * بدشت اندر آهنگ نخچير كرد

چو ده ساله شد گشت گردى سترگ * به زخم گراز آمد و خرس و گرگ

و زان جايگه شد بشير و پلنگ * هم آن چوب خمّيده بد سازِ جنگ

چنين تا بر آمد برين روزگار * بيامد بفرمان آموزگار

شبان اندر آمد ز كوه و ز دشت * بناليد و نزديك پيران گذشت

كه من زين سرافراز شير يله * سوى پهلوان آمدم با گله

همى كرد نخچير آهو نخست * بر شير و جنگ پلنگان نجست

كنون نزد او جنگ شير دمان * همانست و نخچير آهو همان

نبايد كه آيد برو برگزند * بياويزدم پهلوان بلند

چو بشنيد پيران بخنديد و گفت * نماند نژاد و هنر در نهفت

نشست از بر بارهء دست كش * بيامد بر خسرو شيرفش

بفرمود تا پيش او شد به مهر * نگه كرد پيران بران فرّ و چهر

ببر در گرفتش زمانى دراز * همى گفت با داور پاك راز

به دو گفت كىخسرو پاك دين * به تو باد رخشنده توران زمين

ازيرا كسى كت نداند همى * جز از مهربانت نخواند همى

شبان زاده را چنين در كنار * بگيرى و از كس نيايدت عار

خردمند را دل برو بر بسوخت * بكردار آتش رخش بر فروخت

به دو گفت كاى يادگار مهان * پسنديده و ناسپرده جهان

[ كه تاج سر شهرياران توى * كه گويد كه پور شبانان توى ]

شبان نيست از گوهر تو كسى * و زين داستان هست با من بسى

ز بهر جوان اسپ و بالاى خواست * همان جامهء خسرو آراى خواست

بايوان خراميد با او بهم * روانش ز بهر سياوش دژم

همى پرورانيدش اندر كنار * به دو شادمان گردش روزگار

بدين نيز بگذشت چندى سپهر * بمغز اندرون داشت با شاه مهر

شب تيره هنگام آرام و خواب * كس آمد ز نزديك افراسياب

بران تيرگى پهلوان را بخواند * گذشته سخنها فراوان براند

كز انديشهء بد همه شب دلم * بپيچيد و ز غم همى بگسلم

ازين كودكى كز سياوش رسيد * تو گفتى مرا روز شد ناپديد

نبيره فريدون شبان پرورد * ز راى و خرد اين كى اندر خورد

ازو گر نوشته به من بر بديست * نشايد گذشتن كه آن ايزديست

چو كار گذشته نيارد به ياد * زيد شاد و ما نيز باشيم شاد

و گر هيچ خوى بد آرد پديد * بسان پدر سر ببايد بريد

به دو گفت پيران كه اى شهريار * ترا خود نبايد كس آموزگار

يكى كودكى خرد چون بيهشان * ز كار گذشته چه دارد نشان

تو خود اين مينديش و بد را مكوش * چه گفت آن خردمند بسيار هوش

كه پروردگار از پدر برترست * اگر زاده را مهر با مادرست

نخستين به پيمان مرا شاد كن * ز سوگند شاهان يكى ياد كن