شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢٦٦

[ رهانيدن پيران فرنگيس را ]

بتازيم و نزديك پيران شويم * بتيمار و درد اسيران شويم

سه اسپ گرانمايه كردند زين * همى برنوشتند گفتى زمين

بپيران رسيدند هر سه سوار * رخان پر ز خون همچو ابر بهار

برو بر شمردند يك سر سخن * كه بخت از بديها چه افگند بن

يكى زاريى خاست كاندر جهان * نبيند كسى از كهان و مهان

سياوش را دست بسته چو سنگ * فگندند در گردنش پالهنگ

بدشتش كشيدند پر آب روى * پياده دوان در بپيش گروى

تن پيل وارش بران گرم خاك * فگندند و از كس نكردند باك

يكى تشت بنهاد پيشش گروى * بپيچيد چون گوسفندانش روى

بريد آن سر شاهوارش ز تن * فگندش چو سرو سهى بر چمن

همه شهر پر زارى و ناله گشت * به چشم اندرون آب چون ژاله گشت

چو پيران بگفتار بنهاد گوش * ز تخت اندر افتاد و زو رفت هوش

همى جامه را بر برش كرد چاك * همى كند موى و همى ريخت خاك

به دو پيلسم گفت بشتاب زود * كه دردى بدين درد و سختى فزود

فرنگيس را نيز خواهند كشت * مكن هيچ گونه برين كار پشت

بدرگاه بردند مويش كشان * بر روزبانان مردم كشان

جهانى به دو كرده ديده پر آب * ز كردار بد گوهر افراسياب

كه اين هول كاريست با درد و بيم * كه اكنون فرنگيس را بر دو نيم

زنند و شود پادشاهى تباه * مر او را نخواند كسى نيز شاه

ز آخُر بياورد پس پهلوان * ده اسپ سوار آزموده جوان

خود و گرد رويين و فرشيدورد * بر آورد زان راه ناگاه گرد

به دو روز و دو شب بدرگه رسيد * در نامور پر جفا پيشه ديد

فرنگيس را ديد چون بيهشان * گرفته ورا روزبانان كشان

بچنگال هر يك يكى تيغ تيز * ز درگاه برخواسته رستخيز

همانگاه پيران بيامد چو باد * كسى كش خرد بود گشتند شاد

چو چشم گرامى بپيران رسيد * شد از خون ديده رخش ناپديد

به دو گفت با من چه بد ساختى * چرا خيره بر آتش انداختى

ز اسپ اندر افتاد پيران به خاك * همه جامهء پهلوى كرده چاك

بفرمود تا روزبانان در * زمانى ز فرمان بتابند سر

بيامد دمان پيش افراسياب * دل از درد خسته دو ديده پر آب

به دو گفت شاها انوشه بدى * روان را بديدار توشه بدى

چه آمد ز بد بر تو اى نيكخوى * كه آوردت اين روز بد آرزوى

چرا بر دلت چيره شد راى ديو * ببرد از رخت شرم گيهان خديو

بكشتى سياوش را بىگناه * به خاك اندر انداختى نام و جاه

بايران رسد زين بدى آگهى * كه شد خشك پاليز سرو سهى

بسا تاج داران ايران زمين * كه با لشكر آيند پر درد و كين

جهان آرميده ز دست بدى * شده آشكارا ره ايزدى