شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢٥

[ پيروزى فريدون بر ضحاك و دست يافتن بر گنجهاى آن ]

كه گردون نگردد بجز بر بهى * بما باز گردد كلاه مهى

بياريد داننده آهنگران * يكى گرز فرمود بايد گران

چو بگشاد لب هر دو بشتافتند * ببازار آهنگران تاختند

هر آن كس كزان پيشه بد نام جوى * بسوى فريدون نهادند روى

جهانجوى پرگار بگرفت زود * و زان گر ز پيكر بديشان نمود

نگارى نگاريد بر خاك پيش * هميدون بسان سر گاوميش

بر آن دست بردند آهنگران * چو شد ساخته كار گرز گران

بپيش جهانجوى بردند گرز * فروزان بكردار خورشيد برز

پسند آمدش كار پولادگر * ببخشيدشان جامه و سيم و زر

بسى كردشان نيز فرّخ اميد * بسى دادشان مهترى را نويد

كه گر اژدها را كنم زير خاك * بشويم شما را سر از گرد پاك

فريدون بخورشيد بر برد سر * كمر تنگ بستش بكين پدر

برون رفت خرّم بخرداد روز * بنيك اختر و فال گيتى فروز

سپاه انجمن شد بدرگاه او * بابر اندر آمد سر گاه او

بپيلان گردون كش و گاوميش * سپه را همى توشه بردند پيش

كيانوش و پر مايه بر دست شاه * چو كهتر برادر ورا نيك خواه

همى رفت منزل به منزل چو باد * سرى پر ز كينه دلى پر ز داد

باروند رود اندر آورد روى * چنانچون بود مرد ديهيم جوى

[ اگر پهلوانى ندانى زبان * بتازى تو اروند را دجله خوان ]

[ دگر منزل آن شاه آزاد مرد * لب دجله و شهر بغداد كرد ]

چو آمد بنزديك اروند رود * فرستاد زى رودبانان درود

بران رودبان گفت پيروز شاه * كه كشتى بر افگن هم اكنون به راه

مرا با سپاهم بدان سو رسان * از اينها كسى را بدين سو ممان

بدان تا گذر يابم از روى آب * بكشتى و زورق هم اندر شتاب

نياورد كشتى نگهبان رود * نيامد بگفت فريدون فرود

چنين داد پاسخ كه شاه جهان * چنين گفت با من سخن در نهان

كه مگذار يك پشه را تا نخست * جوازى بيابى و مهرى درست

فريدون چو بشنيد شد خشمناك * از ان ژرف دريا نيامدش باك

هم آنگه ميان كيانى ببست * بر ان بارهء تيزتك بر نشست

سرش تيز شد كينه و جنگ را * به آب اندر افگند گلرنگ را

ببستند يارانش يك سر كمر * هميدون به دريا نهادند سر

بر آن بادپايان با آفرين * به آب اندرون غرقه كردند زين

به خشكى رسيدند سر كينه جوى * به بيت المقدس نهادند روى

[ كه بر پهلوانى زبان راندند * همى كنگ دژ هودجش خواندند ]

[ بتازى كنون خانهء پاك دان * بر آورده ايوان ضحاك دان ]