شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢٤٨

[ آمدن پيران به سياوشگرد ]

بهشتم يكى نامه آمد ز شاه * بنزديك سالار توران سپاه

كز انجا برو تا بدرياى چين * ازان پس گذر كن بمكران زمين

همى رو چنين تا سر مرز هند * و زان جا گذر كن بدرياى سند

همه باژ كشور سراسر بخواه * بگستر بمرز خزر در سپاه

بر آمد خروش از در پهلوان * ز بانگ تبيره زمين شد نوان

ز هر سو سپاه انجمن شد به روى * يكى لشكرى گشت پرخاش جوى

بنزد سياوش بسى خواسته * ز دينار و اسپان آراسته

بهنگام پدرود كردن بماند * بفرمان برفت و سپه را براند

هيونى ز نزديك افراسياب * چو آتش بيامد بهنگام خواب

يكى نامه سوى سياوش به مهر * نوشته بكردار گردان سپهر

كه تا تو برفتى نيم شادمان * از انديشه بىغم نيم يك زمان

و ليكن من اندر خور راى تو * بتوران بجستم همى جاى تو

گر آنجا كه هستى خوش و خرّم است * چنانچون ببايد دلت بىغم است

[ بشادى بباش و بنيكى بمان * تو شادان بدانديش تو با غمان ]

بدان پادشاهى همى باز گرد * سر بدسگال اندر آور بگرد

سياوش سپه برگرفت و برفت * بدان سو كه فرمود سالار تفت

صد اشتر ز گنج و درم بار كرد * چهل را همه بار دينار كرد

هزار اشتر بختى سرخ موى * بنه بر نهادند با رنگ و بوى

از ايران و توران گزيده سوار * برفتند شمشير زن ده هزار

بپيش سپاه اندرون خواسته * عمارى و خوبان آراسته

ز ياقوت و ز گوهر شاهوار * چه از طوق و ز تاج و ز گوشوار

چه مشك و چه كافور و عود و عبير * چه ديبا و چه تختهاى حرير

ز مصرى و چينى و از پارسى * همى رفت با او شتر بار سى

چو آمد بران شارستان دست آخت * دو فرسنگ بالا و پهناش ساخت

از ايوان و ميدان و كاخ بلند * ز پاليز و ز گلشن ارجمند

بياراست شهرى بسان بهشت * بهامون گل و سنبل و لاله كشت

بر ايوان نگاريد چندى نگار * ز شاهان و ز بزم و ز كارزار

نگار سر و تاج كاوس شاه * نگاريد با ياره و گرز و گاه

بر تخت او رستم پيل تن * همان زال و گودرز و آن انجمن

ز ديگر سو افراسياب و سپاه * چو پيران و گرسيوز كينه خواه

بهر گوشهء گنبدى ساخته * سرش را بابر اندر افراخته

نشسته سراينده رامشگران * سر اندر ستاره سران ِ سران

سياوش گردش نهادند نام * همه شهر زان شارستان شادكام

چو پيران بيامد ز هند و ز چين * سخن رفت زان شهر با آفرين

خنيده بتوران سياوش گرد * كز اختر بنش كرده شد روز ارد

از ايوان و كاخ و ز پاليز و باغ * ز كوه و در و رود و ز دشت و راغ

شتاب آمدش تا ببيند كه شاه * چه كرد اندران نامور جايگاه