شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢٤٣

[ كشورى دادن افراسياب سياوش را ]

چو بشنيد پيران سوى خانه رفت * دل و جان ببست اندر آن كار تفت

در خانهء جامهء نابريد * بگلشهر بسپرد پيران كليد

كجا بود كدبانوى پهلوان * ستوده زنى بود روشن روان

بگنج اندرون آنچ بد نامدار * گزيده ز زربفت چينى هزار

زبرجد طبقها و پيروزه جام * پر از نافهء مشك و پر عود خام

دو افسر پر از گوهر شاهوار * دو ياره يكى طوق و دو گوشوار

ز گستردنيها شتروار شست * ز زربفت پوشيدنيها سه دست

همه پيكرش سرخ كرده بزر * برو بافته چند گونه گهر

ز سيمين و زرّين شتربار سى * طبقها و از جامهء پارسى

يكى تخت زرّين و كرسى چهار * سه نعلين زرّين زبر زبرجدنگار

پرستنده سيصد بزرّين كلاه * ز خويشان نزديك صد نيك خواه

پرستار با جام زرّين دو شست * گرفته ازان جام هر يك بدست

همان صد طبق مشك و صد زعفران * سپردند يك سر بفرمانبران

بزرّين عمارى و ديبا جليل * برفتند با خواسته خيل خيل

بيآورد بانو ز بهر نثار * ز دينار با خويشتن سى هزار

بنزد فرنگيس بردند چيز * روانشان پر از آفرين بود نيز

و زان روى پيران و افراسياب * ز بهر سياوش همه پر شتاب

بيك هفته بر مرغ و ماهى نخفت * نيآمد سرِ يك تن اندر نهفت

زمين باغ گشت از كران تا كران * ز شادى و آواى رامشگران

بپيوستگى بر گوا ساختند * چو زين عهد و پيمان بپرداختند

پيامى فرستاد پيران چو دود * بگلشهر گفتا فرنگيس زود

هم امشب بكاخ سياوش رود * خردمند و بيدار و خامش رود

چو بانوى بشنيد پيغام اوى * بسوى فرنگيس بنهاد روى

زمين را ببوسيد گلشهر و گفت * كه خورشيد را گشت ناهيد جفت

هم امشب ببايد شدن نزد شاه * بياراستن گاه او را به ماه

بيامد فرنگيس چون ماه نو * بنزديك آن تاجور شاه نو

[ كشورى دادن افراسياب سياوش را ]

[ كشورى دادن افراسياب سياوش را ]

بدين كار بگذشت يك هفته نيز * سپهبد بياراست بسيار چيز

از اسپان تازى و از گوسفند * همان جوشن و خود و تيغ و كمند

ز دينار و از بدرهاى درم * ز پوشيدنيها و از بيش و كم

وزين مرز تا پيش درياى چين * همى نام بردند شهر و زمين

[ بفرسنگ صد بود بالاى او * نشايست پيمود پهناى او ]

نوشتند منشور بر پرنيان * همه پادشاهى برسم كيان

بخان سياوش فرستاد شاه * يكى تخت زرّين و زرّين كلاه

ازان پس بياراست ميدان سور * هر آن كس كه رفتى ز نزديك و دور

مى و خوان و خواليگران يافتى * بخوردى و هر چند بر تافتى

ببردى و رفتى سوى خان خويش * بدى شاد يك هفته مهمان خويش

در بسته زندانها برگشاد * ازو شادمان بخت و او نيز شاد