شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢٤٠

[ سخن گفتن پيران با سياوش از فرنگيس ]

چنان دان كه خرّم بهارش توى * نگارش تويى غمگسارش توى

بزرگى و فرزند كاوس شاه * سر از بس هنرها رسيده به ماه

پدر پير سر شد تو بر نادلى * نگر سر ز تاج كيى نگسلى

بايران و توران توى شهريار * ز شاهان يكى پر هنر يادگار

[ بنه دل برين بوم و جايى بساز * چنانچون بود در خور كام و ناز ]

نبينمت پيوستهء خون كسى * كجا داردى مهر بر تو بسى

برادر ندارى نه خواهر نه زن * چو شاخ گلى بر كنار چمن

يكى زن نگه كن سزاوار خويش * از ايران منه درد و تيمار پيش

پس از مرگ كاوس ايران تراست * همان تاج و تخت دليران تراست

پس پردهء شهريار جهان * سه ماهست با زيور اندر نهان

اگر ماه را ديده بودى سياه * از ايشان نه برداشتى چشم ماه

سه اندر شبستان گرسيوزاند * كه از مام و ز باب با پروزاند

نبيره فريدون و فرزند شاه * كه هم جاه دارند و هم تاج و گاه

و ليكن ترا آن سزاوارتر * كه از دامن شاه جويى گهر

پس پردهء من چهارند خرد * چو بايد ترا بنده بايد شمرد

از يشان جريرست مهتر بسال * كه از خوبرويان ندارد همال

يكى دخترى هست آراسته * چو ماه درخشنده با خواسته

نخواهد كسى را كه آن راى نيست * بجز چهر شاهش دلاراى نيست

ز خوبان جريرست انباز تو * بود روز رخشنده دمساز تو

اگر راى باشد ترا بنده‌ايست * بپيش تو اندر پرستنده‌ايست

سياوش به دو گفت دارم سپاس * مرا خود ز فرزند برتر شناس

گر او باشدم نازش جان و تن * نخواهم جز و كس ازين انجمن

سپاسى نهى زين همى بر سرم * كه تا زنده‌ام حق آن نسپرم

[ پس آنگاه پيران ز نزديك اوى * سوى خانهء خويش بنهاد روى ]

چو پيران ز پيش سياوش برفت * بنزديك گلشهر تازيد تفت

به دو گفت كار جريره بساز * بفرّ سياوش خسرو بناز

چگونه نباشيم امروز شاد * كه داماد باشد نبيره قباد

بيآورد گلشهر دخترش را * نهاد از بر تارك افسرش را

بديبا و دينار و در و درم * ببوى و برنگ و بهر بيش و كم

بياراست او را چو خرّم بهار * فرستاد در شب بر شهريار

مر او را بپيوست با شاه نو * نشاند از بر گاه چون ماه نو

ندانست كس گنج او را شمار * ز ياقوت و ز تاج گوهر نگار

سياوش چو روى جريره بديد * خوش آمدش خنديد و شادى گزيد

همى بود با او شب و روز شاد * نيامد ز كاوس و دستانش ياد

برين نيز چندى بگرديد چرخ * سياوش را بد ز نيكيش برخ

و را هر زمان پيش افراسياب * فزونتر بدى حشمت و جاه و آب

[ سخن گفتن پيران با سياوش از فرنگيس ]

[ سخن گفتن پيران با سياوش از فرنگيس ]

يكى روز پيران به به روزگار * سياوش را گفت كاى نامدار