شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢٣٨

[ هنر نمودن سياوش پيش افراسياب ]

سياوش بر انگيخت اسپ نبرد * چو گوى اندر آمد بپيشش بگرد

بزد هم چنان چون بميدان رسيد * بران سان كه از چشم شد ناپديد

بفرمود پس شهريار بلند * كه گويى بنزد سياوش برند

سياوش بران گوى بر داد بوس * بر آمد خروشيدن ناى و كوس

سياوش باسپى دگر بر نشست * بيانداخت آن گوى خسرو بدست

ازان پس بچوگان برو كار كرد * چنان شد كه با ماه ديدار كرد

[ از چوگان او گوى شد ناپديد * تو گفتى سپهرش همى بركشيد ]

ازان گوى خندان شد افراسياب * سر نامداران بر آمد ز خواب

بآواز گفتند هرگز سوار * نديديم بر زين چنين نامدار

ز ميدان بيك سو نهادند گاه * بيامد نشست از بر گاه شاه

سياوش بنشست با او بتخت * بديدار او شاد شد شاه سخت

بلشگر چنين گفت پس نامجوى * كه ميدان شما را و چوگان و گوى

همى ساختند آن دو لشكر نبرد * بر آمد همى تا بخورشيد گرد

چو تركان بتندى بياراستند * همى بردن گوى را خواستند

ربودند ايرانيان گوى پيش * بماندند تركان ز كردار خويش

سياوش غمى گشت ز ايرانيان * سخن گفت بر پهلوانى زبان

كه ميدان بازيست گر كارزار * برين گردش و بخشش روزگار

چو ميدان سر آيد بتابيد روى * بديشان سپاريد يك بار گوى

سواران عنانها كشيدند نرم * نكردند زان پس كسى اسپ گرم

يكى گوى تركان بينداختند * بكردار آتش همى تاختند

سپهبد چو آواز تركان شنود * بدانست كان پهلوانى چه بود

چنين گفت پس شاه توران سپاه كه * گفتست با من يكى نيك خواه

كه او را ز گيتى كسى نيست جفت * بتير و كمان چون گشايد دو سفت

سياوش چو گفتار مهتر شنيد * ز قربان كمان كيى بر كشيد

سپهبد كمان خواست تا بنگرد * يكى بر گرايد كه فرمان برد

كمان را نگه كرد و خيره بماند * بسى آفرين كيانى بخواند

بگرسيوز تيغ زن داد مه * كه خانه بمال و در آور بزه

بكوشيد تا بر زه آرد كمان * نيامد برو خيره شد بدگمان

ازو شاه بستد به زانو نشست * بماليد خانه كمان را بدست

بزه كرد و خندان چنين گفت شاه * كه اينت كمانى چو بايد به راه

مرا نيز گاه جوانى كمان * چنين بود و اكنون دگر شد زمان

بتوران و ايران كس اين را بچنگ * نيارد گرفتن بهنگام جنگ

بر و يال و كتف سياوش جزين * نخواهد كمان نيز بر دشت كين

نشانى نهادند بر اسپريس * سياوش نكرد ايچ با كس مكيس

نشست از بر بادپايى چو ديو * بر افشارد ران و بر آمد غريو

يكى تير زد بر ميان نشان * نهاده به دو چشم گردنكشان

خدنگى دگر باره با چار پر * بينداخت از باد و بگشاد پر