شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢٣

[ داستان ضحاك با كاوهء آهنگر ]

بر آن برز بالا ز بيم نشيب * شده ز آفريدون دلش پر نهيب

چنان بد كه يك روز بر تخت عاج * نهاده بسر بر ز پيروزه تاج

ز هر كشورى مهتران را بخواست * كه در پادشاهى كند پشت راست

از آن پس چنين گفت با موبدان * كه اى پر هنر با گهر بخردان

مرا در نهانى يكى دشمنست * كه بر بخردان اين سخن روشن است

[ بسال اندكى و بدانش بزرگ * گوى بد نژادى دلير و سترگ ]

[ اگر چه بسال اندك اى راستان * درين كار موبد زدش داستان ]

[ كه دشمن اگر چه بود خوار و خرد * نبايدت او را بپى بر سپرد ]

ندارم همى دشمن خرد خوار * بترسم همى از بد روزگار

همى زين فزون بايدم لشكرى * هم از مردم و هم ز ديو و پرى

[ يكى لشگرى خواهم انگيختن * ابا ديو مردم بر آميختن ]

ببايد بدين بود همداستان * كه من ناشكيبم بدين داستان

يكى محضر اكنون ببايد نوشت * كه جز تخم نيكى سپهبد نكشت

نگويد سخن جز همه راستى * نخواهد بداد اندرون كاستى

ز بيم سپهبد همه راستان * بر آن كار گشتند همداستان

بر آن محضر اژدها ناگزير * گواهى نوشتند برنا و پير

هم آنگه يكايك ز درگاه شاه * بر آمد خروشيدن دادخواه

ستم ديده ار پيش او خواندند * بر نامدارانش بنشاندند

به دو گفت مهتر به روى دژم * كه برگوى تا از كه ديدى ستم

خروشيد و زد دست بر سر ز شاه * كه شاها منم كاوهء دادخواه

يكى بىزيان مرد آهنگرم * ز شاه آتش آيد همى بر سرم

تو شاهى و گر اژدها پيكرى * ببايد بدين داستان داورى

كه گر هفت كشور بشاهى تراست * چرا رنج و سختى همه بهر ماست

شماريت با من ببايد گرفت * بدان تا جهان ماند اندر شگفت

مگر كز شمار تو آيد پديد * كه نوبت ز گيتى به من چون رسيد

كه مارانت را مغز فرزند من * همى داد بايد ز هر انجمن

سپهبد بگفتار او بنگريد * شگفت آمدش كان سخن ها شنيد

به دو باز دادند فرزند او * به خوبى بجستند پيوند او

بفرمود پس كاوه را پادشا * كه باشد بر ان محضر اندر گوا

چو بر خواند كاوه همه محضرش * سبك سوى پيران آن كشورش

خروشيد كاى پاى مردان ديو * بريده دل از ترس گيهان خديو

همه سوى دوزخ نهاديد روى * سپرديد دلها بگفتار اوى

نباشم بدين محضر اندر گوا * نه هرگز بر انديشم از پادشا

خروشيد و برجست لرزان ز جاى * بدرّيد و بسپرد محضر بپاى

گرانمايه فرزند او پيش اوى * ز ايوان برون شد خروشان بكوى

مهان شاه را خواندند آفرين * كه اى نامور شهريار زمين

ز چرخ فلك بر سرت باد سرد * نيارد گذشتن بروز نبرد