شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢٢٢

[ سگالش افراسياب با مهتران ]

شدند انجمن بر در شهريار * بدان تا چرا كردشان خواستار

بخواند و سزاوار بنشاند پيش * سخن راند با هر يك از كم و بيش

چنين گفت با نامور موبدان * كه اى پاك دل نيك پى بخردان

گر اين خواب و گفتار من در جهان * ز كس بشنوم آشكار و نهان

يكى را نمانم سر و تن بهم * اگر زين سخن بر لب آرند دم

ببخشيدشان بيكران زرّ و سيم * بدان تا نباشد كسى زو ببيم

ازان پس بگفت آنچ در خواب ديد * چو موبد ز شاه آن سخنها شنيد

بترسيد و ز شاه زنهار خواست * كه اين خواب را كى توان گفت راست

مگر شاه با بنده پيمان كند * زبان را بپاسخ گروگان كند

كزين در سخن هرچ داريم ياد * گشاييم بر شاه و يابيم داد

بزنهار دادن زبان داد شاه * كزان بد از يشان نبيند گناه

زبان آورى بود بسيار مغز * كجا برگشادى سخنهاى نغز

چنين گفت كز خواب شاه جهان * به بيدارى آمد سپاهى گران

[ يكى شاهزاده بپيش اندرون * جهان ديده با وى بسى رهنمون ]

[ بران طالع او را گسى كرد شاه * كه اين بوم گردد بما بر تباه ]

اگر با سياوش كند شاه جنگ * چو ديبه شود روى گيتى برنگ

ز تركان نماند كسى پارسا * غمى گردد از جنگ او پادشا

و گر او شود كشته بر دست شاه * بتوران نماند سر و تاج و گاه

سراسر پر آشوب گردد زمين * ز بهر سياوش بجنگ و بكين

بدانگاه ياد آيدت راستى * كه ويران شود كشور از كاستى

جهاندار گر مرغ گردد بپر * برين چرخ گردان نيابد گذر

برين سان گذر كرد خواهد سپهر * گهى پر ز خشم و گهى پر ز مهر

غمى شد چو بشنيد افراسياب * نكرد ايچ بر جنگ جستن شتاب

بگرسيوز آن رازها برگشاد * نهفته سخنها بسى كرد ياد

كه گر من بجنگ سياوش سپاه * نرانم نيايد كسى كينه خواه

نه او كشته آيد بجنگ و نه من * بر آسايد از گفت و گوى انجمن

نه كاوس خواهد ز من نيز كين * نه آشوب گيرد سراسر زمين

بجاى جهان جستن و كارزار * مبادم بجز آشتى هيچ كار

فرستم بنزديك او سيم و زر * همان تاج و تخت و فراوان گهر

مگر كين بلاها ز من بگذرد * كه ترسم روانم فرو پژمرد

چو چشم زمانه بدوزم بگنج * سزد گر سپهرم نخواهد برنج

نخواهم زمانه جز آن كو نوشت * چنان زيست بايد كه يزدان سرشت

[ سگالش افراسياب با مهتران ]

[ سگالش افراسياب با مهتران ]

چو بگذشت نيمى ز گردان سپهر * درخشنده خورشيد بنمود چهر

بزرگان بدرگاه شاه آمدند * پرستنده و با كلاه آمدند

يكى انجمن ساخت با بخردان * هشيوار و كار آزموده ردان

بديشان چنين گفت كز روزگار * نبينم همى بهره جز كارزار

بسا نامداران كه بر دست من * تبه شد بجنگ اندرين انجمن