شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢١٨

[ لشگر كشيدن سياوش ]

گو پيل تن را بر خويش خواند * بسى داستانهاى نيكو براند

به دو گفت همزور تو پيل نيست * چو گرد پى رخش تو نيل نيست

ز گيتى هنرمند و خامش توى * كه پروردگار سياوش توى

چو آهن ببندد بكان در گهر * گشاده شود چون تو بستى كمر

سياوش بيامد كمر بر ميان * سخن گفت با من چو شير ژيان

همى خواهد او جنگ افراسياب * تو با او برو روى ازو برمتاب

چو بيدار باشى تو خواب آيدم * چو آرام يا بى شتاب آيدم

جهان ايمن از تير و شمشير تست * سر ماه با چرخ در زير تست

تهمتن به دو گفت من بنده‌ام * سخن هرچ گويى نيوشنده‌ام

سياوش پناه و روان منست * سر تاج او آسمان منست

چو بشنيد ازو آفرين كرد و گفت * كه با جان پاكت خرد باد جفت

[ لشگر كشيدن سياوش ]

[ لشگر كشيدن سياوش ]

و زان پس خروشيدن ناى و كوس * برآمد بيامد سپهدار طوس

بدرگاه بر انجمن شد سپاه * در گنج دينار بگشاد شاه

ز شمشير و گرز و كلاه و كمر * همان خود و درع و سنان و سپر

بگنجى كه بد جامهء نابريد * فرستاد نزد سياوش كليد

كه بر جان و بر خواسته كدخداى * توى ساز كن تا چه آيدت راى

گزين كرد ازان نامداران سوار * دليران جنگى ده و دو هزار

هم از پهلو پارس و كوچ و بلوچ * ز گيلان جنگى و دشت سروچ

[ سپرور پياده ده و دو هزار * گزين كرد شاه از در كارزار ]

از ايران هر آن كس كه گوزاده بود * دلير و خردمند و آزاده بود

[ به بالا و سال سياوش بدند * خردمند و بيدار و خامش بدند ]

ز گردان جنگى و نام آوران * چو بهرام و چون زنگهء شاوران

همان پنج موبد از ايرانيان * بر افراختند اختر كاويان

بفرمود تا جمله بيرون شدند * ز پهلو سوى دشت و هامون شدند

تو گفتى كه اندر زمين جاى نيست * كه بر خاك او نعل را پاى نيست

سر اندر سپهر اختر كاويان * چو ماه درخشنده اندر ميان

ز پهلو برون رفت كاوس شاه * [ يكى تيز برگشت گرد سپاه ]

[ يكى آفرين كرد پر مايه كى * كه اى نامداران فرخنده پى ]

[ مبادا جز از بخت همراهتان * شده تيره ديدار بد خواهتان ]

[ بنيك اختر و تندرستى شدن * بپيروزى و شاد باز آمدن ]

[ و زان جايگه كوس بر پيل بست * بگردان بفرمود و خود بر نشست ]

[ دو ديده پر از آب كاوس شاه ] * همى بود يك روز با او به راه

سرانجام مر يكدگر را كنار * گرفتند هر دو چو ابر بهار

ز ديده همى خون فرو ريختند * بزارى خروشى بر انگيختند

گواهى همى داد دل در شدن * كه ديدار از آن پس نخواهد بدن

چنين است كردار گردنده دهر * گهى نوش بار آوردگاه زهر

سوى گاه بنهاد كاوس روى * سياوش ابا لشكر جنگ جوى