شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢٠٤

[ باز آمدن سياوش از زابلستان ]

هنرها بياموختش سربسر * بسى رنج بر داشت و آمد ببر

سياوش چنان شد كه اندر جهان * بمانند او كس نبود از مهان

چو يك چند بگذشت و او شد بلند * سوى گردن شير شد با كمند

چنين گفت با رستم سرفراز * كه آمد بديدار شاهم نياز

بسى رنج بردى و دل سوختى * هنرهاى شاهانم آموختى

پدر بايد اكنون كه بيند ز من * هنرهاى آموزش پيل تن

گو شير دل كار او را بساخت * فرستادگان را ز هر سو بتاخت

ز اسپ و پرستنده و سيم و زر * ز مهر و ز تخت و كلاه و كمر

ز پوشيدنى هم ز گستردنى * ز هر سو بيآورد آوردنى

ازين هر چه در گنج رستم نبود * ز گيتى فرستاد و آورد زود

گسى كرد از آن گونه او را به راه * كه شد بر سياوش نظاره سپاه

همى رفت با او تهمتن بهم * بدان تا نباشد سپهبد دژم

جهانى بآيين بيآراستند * چو خشنودى نامور خواستند

همه زر بعنبر بر آميختند * ز گنبد بسر بر همى ريختند

جهان گشته پر شادى و خواسته * در و بام هر برزن آراسته

به زير پى تازى اسپان درم * بايران نبودند يك تن دژم

همه يال اسپ از كران تا كران * بر اندوده مشك و مى و زعفران

[ باز آمدن سياوش از زابلستان ]

[ باز آمدن سياوش از زابلستان ]

چو آمد بكاوس شاه آگهى * كه آمد سياوش با فرّهى

بفرمود تا با سپه گيو و طوس * برفتند با ناى رويين و كوس

همه نامداران شدند انجمن * چو گرگين و خرّاد لشكر شكن

پذيره برفتند يك سر ز جاى * بنزد سياوش فرخنده راى

چو ديدند گردان گو پور شاه * خروش آمد و بر گشادند راه

پرستار با مجمر و بوى خوش * نظاره برو دست كرده بكش

بهر كُنج در سيصد استاده بود * ميان در سياوش آزاده بود

بسى زر و گوهر بر افشاندند * سراسر همه آفرين خواندند

چو كاوس را ديد بر تخت عاج * ز ياقوت رخشنده بر سرش تاج

نخست آفرين كرد و بردش نماز * زمانى همى گفت با خاك راز

و زان پس بيآمد بر شهريار * سپهبد گرفتش سر اندر كنار

شگفتى ز ديدار او خيره ماند * برو بر همى نام يزدان بخواند

بدان اندكى سال و چندان خرد * كه گفتى روانش خرد پرورد

بسى آفرين بر جهان آفرين * بخواند و بماليد رخ بر زمين

همى گفت كاى كردگار سپهر * خداوند هوش و خداوند مهر

همه نيكويها بگيتى ز تست * نيايش ز فرزند گيرم نخست

ز رستم بپرسيد و بنواختش * بران تخت پيروزه بنشاختش

بزرگان ايران همه با نثار * برفتند شادان بر شهريار

ز فرّ سياوش فرو ماندند * بدادار بر آفرين خواندند

بفرمود تا پيشش ايرانيان * ببستند گردان لشكر ميان