شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٢٠

[ اندر زادن فريدون ]

سه روز اندرين كار شد روزگار * سخن كس نيارست كرد آشكار

بروز چهارم بر آشفت شاه * بر آن موبدان نماينده راه

كه گر زنده‌تان دار بايد بسود * و گر بودنيها ببايد نمود

همه موبدان سر فگنده نگون * پر از هول دل ديدگان پر ز خون

از آن نامداران بسيار هوش * يكى بود بينا دل و تيز گوش

خردمند و بيدار و زيرك بنام * كزان موبدان او زدى پيش گام

دلش تنگ تر گشت و ناباك شد * گشاده زبان پيش ضحاك شد

به دو گفت پردخته كن سر ز باد * كه جز مرگ را كس ز مادر نزاد

جهاندار پيش از تو بسيار بود * كه تخت مهى را سزاوار بود

فراوان غم و شادمانى شمرد * برفت و جهان ديگرى را سپرد

اگر بارهء آهنينى بپاى * سپهرت بسايد نمانى بجاى

كسى را بود زين سپس تخت تو * به خاك اندر آرد سر و بخت تو

كجا نام او آفريدون بود * زمين را سپهرى همايون بود

هنوز آن سپهبد ز مادر نزاد * نيامد گه پرسش و سرد باد

چو او زايد از مادر پر هنر * بسان درختى شود بارور

به مردى رسد بر كشد سر به ماه * كمر جويد و تاج و تخت و كلاه

به بالا شود چون يكى سرو برز * به گردن بر آرد ز پولاد گرز

زند بر سرت گرزهء گاوسار * بگيردت زار و ببندت خوار

به دو گفت ضحاك ناپاك دين * چرا بنددم از منش چيست كين

دلاور به دو گفت گر بخردى * كسى بىبهانه نسازد بدى

بر آيد بدست تو هوش پدرش * از آن درد گردد پر از كينه سرش

يكى گاو بر مايه خواهد بدن * جهانجوى را دايه خواهد بدن

تبه گردد آن هم بدست تو بر * بدين كين كشد گرزهء گاوسر

چو بشنيد ضحاك بگشاد گوش * ز تخت اندر افتاد و زو رفت هوش

گرانمايه از پيش تخت بلند * بتابيد روى از نهيب گزند

چو آمد دل نامور باز جاى * بتخت كيان اندر آورد پاى

نشان فريدون بگرد جهان * همى باز جست آشكار و نهان

نه آرام بودش نه خواب و نه خورد * شده روز روشن برو لاژورد

بر آمد برين روزگار دراز * كشيد اژدهافش بتنگى فراز

خجسته فريدون ز مادر بزاد * جهان را يكى ديگر آمد نهاد

بباليد برسان سرو سهى * همى تافت زو فرّ شاهنشهى

جهانجوى با فرّ جمشيد بود * بكردار تابنده خورشيد بود

جهان را چو باران ببايستگى * روان را چو دانش بشايستگى

بسر بر همى گشت گردان سپهر * شده رام با آفريدون به مهر

همان گاوكش نام بر مايه بود * ز گاوان ورا برترين پايه بود

ز مادر جدا شد چو طاووس نر * بهر موى بر تازه رنگى دگر