شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٨

[ درمان كردن ضحاك ]

كه جمشيد را هر دو دختر بدند * سر بانوان را چو افسر بدند

ز پوشيده رويان يكى شهرناز * دگر پاك دامن بنام ارنواز

بايوان ضحاك بردندشان * بران اژدهافش سپردندشان

[ بپروردشان از ره جادوئى * بياموختشان كژى و بدخويى ]

[ ندانست جز كژى آموختن * جز از كشتن و غارت و سوختن ]

[ درمان كردن ضحاك ]

[ درمان كردن ضحاك ]

چنان بد كه هر شب دو مرد جوان * چه كهتر چه از تخمهء پهلوان

خورشگر ببردى بايوان شاه * همى ساختى راه درمان شاه

بكشتى و مغزش بپرداختى * مران اژدها را خورش ساختى

دو پاكيزه از گوهر پادشا * دو مرد گرانمايه و پارسا

يكى نام ارمايل پاك دين * دگر نام گرمايل پيش بين

چنان بد كه بودند روزى بهم * سخن رفت هر گونه از بيش و كم

ز بيدادگر شاه و ز لشكرش * و زان رسمهاى بد اندر خورش

يكى گفت ما را بخواليگرى * ببايد بر شاه رفت آورى

و زان پس يكى چارهء ساختن * ز هر گونه انديشه انداختن

مگر زين دو تن را كه ريزند خون * يكى را توان آوريدن برون

برفتند و خواليگرى ساختند * خورشها و اندازه بشناختند

خورش خانهء پادشاه جهان * گرفت آن دو بيدار دل در نهان

چو آمد بهنگام خون ريختن * بشيرين روان اندر آويختن

ازان روز بانان مردم كشان * گرفته دو مرد جوان را كشان

زنان پيش خواليگران تاختند * ز بالا به روى اندر انداختند

پر از درد خواليگران را جگر * پر از خون دو ديده پر از كينه سر

همى بنگريد اين بدان آن بدين * ز كردار بيداد شاه زمين

از آن دو يكى را بپرداختند * جزين چارهء نيز نشناختند

برون كرد مغز سر گوسفند * بياميخت با مغز آن ارجمند

يكى را بجان داد زنهار و گفت * نگر تا به يارى سر اندر نهفت

نگر تا نباشى بآباد شهر * ترا از جهان دشت و كوهست بهر

بجاى سرش زان سرى بىبها * خورش ساختند از پىء اژدها

ازين گونه هر ماهيان سى جوان * از يشان همى يافتندى روان

چو گرد آمدى مرد از يشان دويست * بران سان كه نشناختندى كه كيست

خورشگر بديشان بزى چند و ميش * سپردى و صحرا نهادند پيش

كنون كرد از آن تخمه دارد نژاد * كه ز آباد نايد بدل برش ياد

[ پس آيين ضحاك وارونه خوى * چنان بد كه چون مى بدش آرزوى ]

[ ز مردان جنگى يكى خواستى * بكشتى چو با ديو برخاستى ]

[ كجا نامور دخترى خوبروى * بپرده درون بود بىگفت‌گوى ]

[ پرستنده كرديش بر پيش خويش * نه بر رسم دين و نه بر رسم كيش ]