شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٧٧

[ رزم سهراب با گردآفريد ]

اگر جنگ جويى تو جنگ آورند * جهان بر بدانديش تنگ آورند

چنين نامه و خلعت شهريار * ببردند با ساز چندان سوار

بسهراب آگاهى آمد ز راه * ز هومان و از بارمان و سپاه

پذيره بشد با نيا همچو باد * سپه ديد چندان دلش گشت شاد

چو هومان و را ديد با يال و كفت * فرو ماند هومان ازو در شگفت

به دو داد پس نامهء شهريار * ابا هديه و اسپ و استر ببار

[ رسيدن سهراب به دژ سپيد ]

[ رسيدن سهراب به دژ سپيد ]

جهانجوى چون نامهء شاه خواند * ازان جايگه تيز لشكر براند

كسى را نبد پاى با او بجنگ * اگر شير پيش آمدى گر پلنگ

دژى بود كش خواندندى سپيد * بران دژ بد ايرانيان را اميد

نگهبان دژ رزم ديده هجير * كه با زور و دل بود و با دار و گير

هنوز آن زمان گستهم خرد بود * بخردى گراينده و گرد بود

يكى خواهرش بود گرد و سوار * بدانديش و گردنكش و نامدار

چو سهراب نزديكى دژ رسيد * هجير دلاور سپه را بديد

نشست از بر باد پاى چو گرد * ز دژ رفت پويان بدشت نبرد

چو سهراب جنگ آور او را بديد * بر آشفت و شمشير كين بر كشيد

ز لشكر برون تاخت بر سان شير * بپيش هجير اندر آمد دلير

چنين گفت با رزم ديده هجير * كه تنها بجنگ آمدى خيره خير

چه مردى و نام و نژاد تو چيست * كه زاينده را بر تو بايد گريست

هجيرش چنين داد پاسخ كه بس * بتركى نبايد مرا يار كس

هجير دلير و سپهبد منم * سرت را هم اكنون ز تن بر كنم

فرستم بنزديك شاه جهان * تنت را كنم زير گل در نهان

بخنديد سهراب كين گفت و گوى * به گوش آمدش تيز بنهاد روى

چنان نيزه بر نيزه بر ساختند * كه از يكدگر باز نشناختند

يكى نيزه زد بر ميانش هجير * نيامد سنان اندر و جايگير

سنان باز پس كرد سهراب شير * بن نيزه زد بر ميان دلير

ز زين برگرفتش بكردار باد * نيامد همى زو بدلش ايچ ياد

ز اسپ اندر آمد نشست از برش * همى خواست از تن بريدن سرش

بپيچيد و برگشت بر دست راست * غمى شد ز سهراب و زنهار خواست

رها كرد ازو چنگ و زنهار داد * چو خشنود شد پند بسيار داد

ببستش ببند آنگهى رزمجوى * بنزديك هومان فرستاد اوى

بدژ در چو آگه شدند از هجير * كه او را گرفتند و بردند اسير

خروش آمد و نالهء مرد و زن * كه كم شد هجير اندر آن انجمن

[ رزم سهراب با گردآفريد ]

[ رزم سهراب با گردآفريد ]

چو آگاه شد دختر گژدهم * كه سالار آن انجمن گشت كم

زنى بود برسان گردى سوار * هميشه بجنگ اندرون نامدار

كجا نام او بود گرد آفريد * زمانه ز مادر چنين ناوريد

چنان ننگش آمد ز كار هجير * كه شد لاله رنگش بكردار قير