شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٦٩

[ رزم رستم با تورانيان ]

گزين كرد شمشير زن سى هزار * همه رزمجو از در كارزار

چنين گفت با نامداران جنگ * كه ما را كنون نيست جاى درنگ

به راه بيابان برون تاختند * همه جنگ را گردن افراختند

ز هر سو فرستاد بىمر سپاه * بدان سركشان تا بگيرند راه

گرازه چو گرد سپه را بديد * بيامد سپه را همه بنگريد

بديد آنك شد روى گيتى سياه * درفش سپهدار توران سپاه

از آنجا چو باد دمان گشت باز * تو گفتى به زخم اندر آمد گراز

بيامد دمان تا به نخچيرگاه * تهمتن همى خورد مى با سپاه

چنين گفت با رستم شير مرد * كه برخيز و از خرّمى باز گرد

كه چندان سپاهست كاندازه نيست * ز لشكر بلندى و پستى يكيست

درفش جفا پيشه افراسياب * همى تابد از گرد چون آفتاب

چو بشنيد رستم بخنديد سخت * به دو گفت با ماست پيروز بخت

تو از شاه تركان چه ترسى چنين * ز گرد سواران توران زمين

سپاهش فزون نيست از صد هزار * عنان پيچ و بر گستوانور سوار

بدين دشت كين بر گر از ما يكيست * همى جنگ تركان به چشم اندكيست

شده هفت گرد سوار انجمن * چنين نامبردار و شمشير زن

يكى باشد از ما و زيشان هزار * سپه چند بايد ز تركان شمار

برين دشت اگر ويژه تنها منم * كه بر پشت گلرنگ در جوشنم

چنو كينه خواهى بيايد مرا * از ايران سپاهى نبايد مرا

تو اى مىگسار از مى بابلى * بپيماى تا سر يكى بلبلى

بپيمود مى ساقى و داد زود * تهمتن شد از دادنش شاد زود

به كف بر نهاد آن درخشنده جام * نخستين ز كاوس كى برد نام

كه شاه زمانه مرا ياد باد * هميشه برو بومش آباد باد

ازان پس تهمتن زمين داد بوس * چنين گفت كين باده بر ياد طوس

سران جهاندار بر خاستند * ابا پهلوان خواهش آراستند

كه ما را بدين جام مى جاى نيست * بمى با تو ابليس را پاى نيست

مى و گرز يك زخم و ميدان جنگ * جز از تو كسى را نيامد بچنگ

مى بابلى سرخ در جام زرد * تهمتن به روى زواره بخورد

زواره چو بلبل به كف بر نهاد * هم از شاه كاوس كى كرد ياد

بخورد و ببوسيد روى زمين * تهمتن بر و بر گرفت آفرين

كه جام برادر برادر خورد * هژبر آنك او جام مى بشكرد

[ رزم رستم با تورانيان ]

[ رزم رستم با تورانيان ]

چنين گفت پس گيو با پهلوان * كه اى نازش شهريار و گوان

شوم ره بگيرم بافراسياب * نمانم كه آيد بدين روى آب

سر پل بگيرم بدان بدگمان * بدارمش ازان سوى پل يك زمان

بدان تا بپوشند گردان سليح * كه بر ما سر آمد نشاط و مزيح

بشد تازيان تا سر پل دمان * بزه بر نهاده دو زاغ كمان