شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٦٦

[ باز آوردن رستم كاوس را ]

همى پرورانيدشان سال و ماه * بمرغ و به گوشت بره چندگاه

چو نيرو گرفتند هر يك چو شير * بدان سان كه غرم آوريدند زير

ز عود قمارى يكى تخت كرد * سر درزها را بزر سخت كرد

بپهلوش بر نيزهاى دراز * ببست و بران گونه بر كرد ساز

بياويخت از نيزه ران بره * ببست اندر انديشه دل يك سره

ازان پس عقاب دلاور چهار * بياورد و بر تخت بست استوار

نشست از بر تخت كاوس شاه * كه اهريمنش برده بد دل ز راه

چو شد گرسنه تيز پرّان عقاب * سوى گوشت كردند هر يك شتاب

ز روى زمين تخت برداشتند * ز هامون بابر اندر افراشتند

بدان حد كه رويشان بود نيرو بجاى * سوى گوشت كردند آهنگ و راى

شنيدم كه كاوس شد بر فلك * همى رفت تا بر رسد بر ملك

دگر گفت ازان رفت بر آسمان * كه تا جنگ سازد بتير و كمان

ز هر گونهء هست آواز اين * نداند بجز پر خرد راز اين

پريدند بسيار و ماندند باز * چنين باشد آن كس كه گيردش آز

چو با مرغ پرّنده نيرو نماند * غمى گشت و پرها بخوى در نشاند

نگونسار گشتند ز ابر سياه * كشان بر زمين از هوا تخت شاه

سوى بيشهء شير چين آمدند * بآمل به روى زمين آمدند

نكردش تباه از شگفتى جهان * همى بودنى داشت اندر نهان

سياوش زو خواست كايد پديد * ببايست لختى چميد و چريد

بجاى بزرگى و تخت نشست * پشيمانى و درد بودش بدست

بمانده ببيشه درون زار و خوار * نيايش همى كرد با كردگار

[ باز آوردن رستم كاوس را ]

[ باز آوردن رستم كاوس را ]

همى كرد پوزش ز بهر گناه * مر او را همى جست هر سو سپاه

خبر يافت زو رستم و گيو و طوس * برفتند با لشكرى گشن و كوس

برستم چنين گفت گودرز پير * كه تا كرد مادر مرا سير شير

همى بينم اندر جهان تاج و تخت * كيان و بزرگان بيدار بخت

چو كاوس نشنيدم اندر جهان * نديدم كس از كهتران و مهان

خرد نيست او را نه دانش نه راى * نه هوشش بجايست و نه دل بجاى

رسيدند پس پهلوانان بدوى * نكوهش‌گر و تيز و پرخاش جوى

به دو گفت گودرز بيمارستان * ترا جاى زيباتر از شارستان

بدشمن دهى هر زمان جاى خويش * نگويى بكس بيهده راى خويش

سه بارت چنين رنج و سختى فتاد * سرت ز آزمايش نگشت اوستاد

كشيدى سپه را بمازندران * نگر تا چه سختى رسيد اندران

دگر باره مهمان دشمن شدى * صنم بودى اكنون برهمن شدى

بگيتى جز از پاك يزدان نماند * كه منشور تيغ ترا بر نخواند

بجنگ زمين سربسر تاختى * كنون باسمان نيز پرداختى

پس از تو بدين داستانى كنند * كه شاهى بر آمد بچرخ بلند