شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٦١

[ پيام فرستادن رستم به نزد شاه هاماوران ]

تو هر گه كه آيى به بربرستان * نبينى مگر تيغ و گرز گران

همين بند و زندانت آراستست * اگر رايت اين آرزو خواستست

بيايم بجنگ تو من با سپاه * برين گونه سازيم آيين و راه

چو بشنيد پاسخ گو پيل تن * دليران لشكر شدند انجمن

سوى راه دريا بيامد بجنگ * كه بر خشك بر بود ره با درنگ

بكشتى و زورق سپاهى گران * بشد تا سر مرز هاماوران

بتاراج و كشتن نهادند روى * ز خون روى كشور شده جوى جوى

خبر شد بشاه هماور ازين * كه رستم نهادست بر رخش زين

ببايست ناگاهش آمد بجنگ * نبد روزگار سكون و درنگ

چو بيرون شد از شهر خود با سپاه * بروز درخشان شب آمد سياه

چپ و راست لشكر بياراستند * بجنگ اندرون نامور خواستند

گو پيل تن گفت جنگى منم * بآورد گه بر درنگى منم

بر آورد گرز گران را بدوش * برانگيخت رخش و بر آمد خروش

چو ديدند لشكر بر و يال اوى * بچنگ اندرون گرز و گوپال اوى

تو گفتى كه دلشان بر آمد ز تن * ز هولش پراگنده شد انجمن

همان شاه با نامور سركشان * ز رستم چو ديدند يك يك نشان

گريزان بيامد بهاماوران * ز پيش تهمتن سپاهى گران

چو بنشست سالار با راى زن * دو مرد جوان خواست از انجمن

بدان تا فرستد هم اندر زمان * بمصر و ببربر چو باد دمان

يكى نامه هر يك بچنگ اندرون * نوشته به درد دل از آب خون

كزين پادشاهى بدان نيست دور * بهم بود نيك و بد و جنگ و سور

گرايدونك باشيد با من يكى * ز رستم نترسم بجنگ اندكى

و گرنه بدان پادشاهى رسد * درازست بر هر سويى دست بد

چو نامه بنزديك ايشان رسيد * كه رستم بدين دشت لشكر كشيد

همه دل پر از بيم برخاستند * سپاهى ز كشور بياراستند

نهادند سر سوى هاماوران * زمين كوه گشت از كران تا كران

سپه كوه تا كوه صف بر كشيد * پى مور شد بر زمين ناپديد

چو رستم چنان ديد نزديك شاه * نهانى بر افگند مردى به راه

كه شاه سه كشور برآراستند * برين گونه از جاى برخاستند

اگر جنگ را من بجنبم ز جاى * ندانند سر را بدين كين ز پاى

نبايد كزين كين به تو بد رسد * كه كار بد از مردم بد رسد

مرا تخت بربر نيايد به كار * اگر بد رسد بر تن شهريار

فرستاده بشنيد و آمد دوان * بنزديك كاوس كى شد نهان

پيام تهمتن همه باز راند * چو بشنيد كاوس خيره بماند

چنين داد پاسخ كه منديش ازين * نه گسترده از بهر من شد زمين

چنين بود تا بود گردان سپهر * كه با نوش زهرست با جنگ مهر

و ديگر كه دارنده يار منست * بزرگى و مهرش حصار منست