شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٥٥

[ كار كىكاوس به شهر بربرستان و ديگر داستانها ]

از ان پس چنين كرد كاوس راى * كه در پادشاهى بجنبد ز جاى

از ايران بشد تا بتوران و چين * گذر كرد ازان پس بمكران زمين

ز مكران شد آراسته تا زره * ميانها نديد ايچ رنج از گره

پذيرفت هر مهترى باژ و ساو * نكرد آزمون گاو با شير تاو

چنين هم گرازان ببربر شدند * جهانجوى با تخت و افسر شدند

شه بربرستان بياراست جنگ * زمانه دگرگونه‌تر شد برنگ

سپاهى بيامد ز بربر برزم * كه برخاست از لشكر شاه بزم

هوا گفتى از نيزه چون بيشه گشت * خور از گرد اسپان پر انديشه گشت

ز گرد سپه پيل شد ناپديد * كس از خاك دست و عنان را نديد

به زخم اندر آمد همى فوج فوج * بران سان كه بر خيزد از آب موج

چو گودرز گيتى بران گونه ديد * عمود گران از ميان بر كشيد

بزد اسپ با نامداران هزار * ابا نيزه و تير جوشن گذار

بر آويخت و بدريد قلب سپاه * دمان از پس اندر همى رفت شاه

تو گفتى ز بربر سوارى نماند * بگرداندرون نيزه دارى نماند

به شهر اندرون هر كه بد سالخورد * چو برگشته ديدند باد نبرد

همه پيش كاوس شاه آمدند * جگر خسته و پر گناه آمدند

كه ما شاه را چاكر و بنده‌ايم * همه باژ را گردن افگنده‌ايم

بجاى درم زرّ و گوهر دهيم * سپاسى ز گنجور بر سر نهيم

ببخشود كاوس و بنواختشان * يكى راه و آيين نو ساختشان

و زان جايگه بانگ سنج و دراى * بر آمد ابا نالهء كرّه ناى

چو آمد بر شهر مكران گذر * سوى كوه قاف آمد و باختر

چو آگاهى آمد بريشان ز شاه * نيايش كنان بر گرفتند راه

پذيره شدندش همه مهتران * بسر بر نهادند باژ گران

چو فرمان گزيدند بگرفت راه * بىآزار رفتند شاه و سپاه

سپه را سوى زابلستان كشيد * بمهمانىء پور دستان كشيد

ببد شاه يك ماه در نيمروز * گهى رود و مى خواست گه باز و يوز

برين بر نيامد بسى روزگار * كه بر گوشهء گلستان رست خار

كس از آزمايش نيابد جواز * نشيب آيدش چون شود بر فراز

چو شد كار گيتى بران راستى * پديد آمد از تازيان كاستى

يكى با گهر مرد با گنج و نام * درفشى برافراخت از مصر و شام

ز كاوس كى روى برتافتند * در كهترى خوار بگذاشتند

چو آمد بشاه جهان آگهى * كه انباز دارد بشاهنشهى

بزد كوس و برداشت از نيمروز * سپه شاد دل شاه گيتى فروز