شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٥٤

[ باز آمدن كاوس به ايران زمين و گسى كردن رستم را ]

تهمتن بيامد بسر بر كلاه * نشست از بر تخت نزديك شاه

سزاوار او شهريار زمين * يكى خلعت آراست با آفرين

يكى تخت پيروزه و ميش‌سار * يكى خسروى تاج گوهرنگار

يكى دست زربفت شاهنشهى * ابا ياره و طوق و با فرّهى

صد از ماهرويان زرّين كمر * صد از مشك مويان با زيب و فر

صد از اسپ با زين و زرّين ستام * صد استر سيه موى و زرّين لگام

همه بارشان ديبهء خسروى * ز چينى و رومى و از پهلوى

ببردند صد بدره دينار نيز * ز رنگ و ز بوى و ز هر گونه چيز

ز ياقوت جامى پر از مشك ناب * ز پيروزه ديگر يكى پر گلاب

نوشته يكى نامهء بر حرير * ز مشك و ز عنبر ز عود و عبير

سپرد اين بسالار گيتى فروز * بنوّى همه كشور نيمروز

چنان كز پس عهد كاوس شاه * نباشد بران تخت كس را كلاه

مگر نامور رستم زال را * خداوند شمشير و گوپال را

از آن پس برو آفرين كرد شاه * كه بىتو مبيناد كس پيشگاه

دل تاج داران به تو گرم باد * روانت پر از شرم و آزرم باد

فرو برد رستم ببوسيد تخت * بسيچ گذر كرد و بربست رخت

خروش تبيره بر آمد ز شهر * ز شادى بهر كس رسانيد بهر

بشد رستم زال و بنشست شاه * جهان كرد روشن بآيين و راه

بشادى بر تخت زرّين نشست * همى جور و بيداد را در ببست

زمين را ببخشيد بر مهتران * چو باز آمد از شهر مازندران

بطوس آن زمان داد اسپهبدى * به دو گفت از ايران بگردان بدى

پس آنگه سپاهان بگودرز داد * و را كام و فرمان آن مرز داد

و زان پس بشادى و مى دست برد * جهان را نموده بسى دستبرد

بزد گردن غم بشمشير داد * نيامد همى بر دل از مرگ ياد

زمين گشت پر سبزه و آب و نم * بياراست گيتى چو باغ ارم

توانگر شد از داد و از ايمنى * ز بد بسته شد دست اهريمنى

بگيتى خبر شد كه كاوس شاه * ز مازندران بستد آن تاج و گاه

بماندند يك سر همه زين شگفت * كه كاوس شاه اين بزرگى گرفت

همه پاك با هديه و با نثار * كشيدند صف بر در شهريار

جهان چون بهشتى شد آراسته * پر از داد و آگنده از خواسته

سر آمد كنون رزم مازندران * به پيش آورم جنگ هاماوران