شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٤٦

[ خوان هفتم كشتن رستم ديو سپيد را ]

همه غار يك سر پر از كشته بود * جهان همچو درياى خون گشته بود

بيامد ز اولاد بگشاد بند * بفتراك بر بست پيچان كمند

به اولاد داد آن كشيده جگر * سوى شاه كاوس بنهاد سر

به دو گفت اولاد كاى نرّه شير * جهانى بتيغ آوريدى به زير

نشانهاى بند تو دارد تنم * به زير كمند تو بد گردنم

به چيزى كه دادى دلم را اميد * همى باز خواهد اميدم نويد

به پيمان شكستن نه اندر خورى * كه شير ژيانى و كى منظرى

به دو گفت رستم كه مازندران * سپارم ترا از كران تا كران

ترا زين سپس بىنيازى دهم * بمازندران سرفرازى دهم

يكى كار پيشست و رنج دراز * كه هم با نشيب است و هم با فراز

همى شاه مازندران را ز گاه * ببايد ربودن فگندن بچاه

سر ديو جادو هزاران هزار * بيفگند بايد بخنجر بزار

ازان پس اگر خاك را بسپرم * و گر نه ز پيمان تو نگذرم

رسيد آنگهى نزد كاوس كى * يل پهلو افروز فرخنده پى

چنين گفت كاى شاه دانش پذير * بمرگ بد انديش رامش پذير

دريدم جگرگاه ديو سپيد * ندارد به دو شاه ازين پس اميد

ز پهلوش بيرون كشيدم جگر * چه فرمان دهد شاه پيروزگر

برو آفرين كرد كاوس شاه * كه بىتو مبادا نگين و كلاه

بران مام كو چون تو فرزند زاد * نشايد جز از آفرين كرد ياد

مرا بخت ازين هر دو فرخترست * كه پيل هژبر افگنم كهترست

برستم چنين گفت كاوس كى * كه اى گرد و فرزانهء نيك پى

به چشم من اندر چكان خون اوى * مگر باز بينم ترا نيز روى

بچشمش چو اندر كشيدند خون * شد آن ديدهء تيره خورشيدگون

نهادند زير اندرش تخت عاج * بياويختند از بر عاج تاج

نشست از بر تخت مازندران * ابا رستم و نامور مهتران

چو طوس و فريبرز و گودرز و گيو * چو رهام و گرگين و فرهاد نيو

برين گونه يك هفته با رود و مى * همى رامش آراست كاوس كى

بهشتم نشستند بر زين همه * جهانجوى و گردنكشان و رمه

همه بر كشيدند گرز گران * پراگنده در شهر مازندران

برفتند يك سر بفرمان كى * چو آتش كه بر خيزد از خشك نى

ز شمشير تيز آتش افروختند * همه شهر يك سر همى سوختند

بلشكر چنين گفت كاوس شاه * كه اكنون مكافات كرده گناه

چنانچون سزا بُد بديشان رسيد * ز كشتن كنون دست بايد كشيد

ببايد يكى مرد با هوش و سنگ * كجا بازداند شتاب از درنگ

شود نزد سالار مازندران * كند دلش بيدار و مغزش گران

بران كار خشنود شد پور زال * بزرگان كه بودند با او همال

فرستاد نامه بنزديك اوى * بر افروختن جان تاريك اوى