شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٣٦٤

[ سپاه كشيدن بيژن به جنگ ماهوى سورى ]

بفرمان شاه جهان يزدگرد * كه سالار بد او بر اين هفت گرد

ز بيژن بخواهيم بشمشير كين * كزو تيره شد بخت ايران زمين

[ سپاه كشيدن بيژن به جنگ ماهوى سورى ]

[ سپاه كشيدن بيژن به جنگ ماهوى سورى ]

چنين تا ببيژن رسيد آگهى * كه ماهوى بگرفت تخت مهى

بهر سو فرستاد مهر و نگين * همى رام گردد بروبر زمين

كنون سوى جيحون نهادست روى * بپرخاش با لشكرى جنگجوى

بپرسيد بيژن كه تاجش كه داد * برو كرد گوينده آن كار ياد

به دو گفت بر سام كاى شهريار * چو من بردم از چاچ چندان سوار

بياوردم از مرو چندان بنه * بشد يزدگرد از ميان يك تنه

ترا گفته بد تخت زرين اوى * همان يارهء گوهر آگين اوى

همان گنج و تاجش فرستم بچاج * ترا بايد اندر جهان تخت عاج

بمرو اندرون رزم كردم سه روز * چهارم چو بفروخت گيتى فروز

شدم تنگ دل رزم كردم درشت * جفا پيشه ماهوى بنمود پشت

چو ماهوى گنج خداوند خويش * بياورد بىرنج و بنهاد پيش

چو آگنده شد مرد بىتن به چيز * مرا خود تو گفتى نديدست نيز

بمرو اندرون بود لشكر دو ماه * به خوبى نكرد ايچ بر ما نگاه

بكشت او خداوند را در نهان * چنان پادشاهى بزرگ جهان

سوارى كه گفتى ميان سپاه * همى برگذارد سر از چرخ ماه

ز تركان كسى پيش گرزش نرفت * همى زو دل نامداران بكفت

چو او كشته شد پادشاهى گرفت * بدين گونه ناپارسايى گرفت

طلايه همى گويد آمد سپاه * نبايد كه بر ما بگيرند راه

چو بدخواه جنگى ببالين رسيد * نبايد ترا با سپاه آرميد

چنين گل بپاليز شاهان مباد * چو باشد نيايد ز پاليز ياد

چو بشنيد بيژن سپه گرد كرد * ز تركان سواران روز نبرد

ز قجقارباشى بيامد دمان * نجست ايچ گونه بره بر زمان

چو نزديك شهر بخارا رسيد * همه دشت نخشب سپه گستريد

بياران چنين گفت كاكنون شتاب * مداريد تا او بدين روى آب

به پيكار ما پيش آرد سپاه * مگر باز خواهيم زو كين شاه

ازان پس بپرسيد كز نامدار * كه ماند ايچ فرزند كايد به كار

جهاندار شه را برادر بدست * پسر گر نبود ايچ دختر بدست

كه او را بياريم و يارى دهيم * بماهوى بر كامگارى دهيم

به دو گفت بر سام كاى شهريار * سر آمد برين تخمه بر روزگار

بران شهرها تازيان راست دست * كه نه شاه ماند نه يزدان پرست

چو بشنيد بيژن سپه بر گرفت * ز كار جهان دست بر سر گرفت