شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٣٦٠

[ كشته شدن يزدگرد به دست خسرو آسيابان ]

بيايد مرا از بدش جان بسر * نه تن ماند ايدر نه بوم و نه بر

چنين داد پاسخ خردمند مرد * كه اين خود نخستين نبايست كرد

اگر شاه ايران شود دشمنت * ازو بد رسد بىگمان بر تنت

وگر خون او را بريزى بدست * كه كين خواه او در جهان ايزدست

چپ و راست رنجست و اندوه و درد * نگه كن كنون تا چه بايدت كرد

پسر گفت كاى باب فرخنده راى * چو دشمن كنى و ز بپرداز جاى

سپاه آيد او را ز ما چين و چين * بما بر شود تنگ روى زمين

تو اين را چنين خرد كارى مدان * چو چيره شدى كام مردان بران

گر از دامن او درفشى كنند * ترا با سپاه از بنه بر كنند

[ كشته شدن يزدگرد به دست خسرو آسيابان ]

[ كشته شدن يزدگرد به دست خسرو آسيابان ]

چو بشنيد ماهوى بيدادگر * سخنها كجا گفت او را پسر

چنين گفت با آسيابان كه خيز * سواران ببر خون دشمن بريز

چو بشنيد ازو آسيابان سخن * نه سر ديد ازان كار پيدا نه بن

شبانگاه نيران خرداد ماه * سوى آسيا رفت نزديك شاه

ز درگاه ماهوى چون شد برون * دو ديده پر از آب دل پر ز خون

سواران فرستاد ماهوى زود * پس آسيابان بكردار دود

بفرمود تا تاج و آن گوشوار * همان مهر و آن جامهء شاهوار

نبايد كه يك سر پر از خون كنند * ز تن جامهء شاه بيرون كنند

بشد آسيابان دو ديده پر آب * بزردى دو رخساره چون آفتاب

همى گفت كاى روشن كردگار * تويى برتر از گردش روزگار

تو زين ناپسنديده فرمان او * هم اكنون بپيچان تن و جان او

بر شاه شد دل پر از شرم و باك * رخانش پر آب و دهانش چو خاك

بنزديك تنگ اندر آمد به هوش * چنانچون كسى راز گويد به گوش

يكى دشنه زد بر تهيگاه شاه * رها شد به زخم اندر از شاه آه

به خاك اندر آمد سر و افسرش * همان نان كشكين بپيش اندرش

اگر راه يابد كسى زين جهان * بباشد ندارد خرد در نهان

ز پرورده سير آيد اين هفت گرد * شود كشته بر بىگنه يزدگرد

برين گونه بر تاج دارى بمرد * كه از لشكر او سوارى نبرد

خرد نيست با گرد گردان سپهر * نه پيدا بود رنج و خشمش ز مهر

همان به كه گيتى نبينى به چشم * ندارى ز كردار او مهر و خشم

سواران ماهوى شوريده بخت * بديدند كان خسروانى درخت

ز تخت و ز آوردگه آرميد * بشد هر كسى روى او را بديد

گشادند بند قباى بنفش * همان افسر و طوق و زرينه كفش

[ فگنده تن شاه ايران به خاك * پر از خون و پهلو بشمشير چاك ]

ز پيش شهنشاه برخاستند * زبان را بنفرين بياراستند

كه ماهوى را باد تن همچنين * پر از خون فگنده به روى زمين

بنزديك ماهوى رفتند زود * ابا ياره و گوهر نابسود