شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٣٥٢

[ نامهء ديگر يزدگرد ]

[ نامهء يزدگرد به ماهوى سورى و به مرزبانان خراسان ]

[ نامهء يزدگرد به ماهوى سورى و به مرزبانان خراسان ]

دبير جهان ديده را پيش خواند * دل آگنده بودش همه برفشاند

جهاندار چون كرد آهنگ مرو * بماهوى سورى كنارنگ مرو

يكى نامه بنوشت با درد و خشم * پر از آرزو دل پر از آب چشم

نخست آفرين كرد بر كردگار * خداوند دانا و پروردگار

خداوند گردنده بهرام و هور * خداوند پيل و خداوند مور

كند چون بخواهد ز ناچيز چيز * كه آموزگارش نبايد بنيز

بگفت آنك ما را چه آمد به روى * و زين پادشاهى بشد رنگ و بوى

ز رستم كجا كشته شد روز جنگ * ز تيمار بر ما جهان گشت تنگ

بدست يكى سعد وقاص نام * نه بوم و نژاد و نه دانش نه كام

كنون تا در طيسفون لشكرست * همين زاغ پيسه بپيش اندرست

تو با لشكرت رزم را ساز كن * سپه را برين بر هم آواز كن

من اينك پس نامه برسان باد * بيايم بنزد تو اى پاك و راد

فرستادهء ديگر از انجمن * گزين كرد بينا دل و راى زن

[ نامهء ديگر يزدگرد ]

[ نامهء ديگر يزدگرد ]

يكى نامه بنوشت ديگر بطوس * پر از خون دل و روى چون سندروس

نخست آفرين كرد بر دادگر * كزو ديد نيرو و بخت و هنر

خداوند پيروزى و فرهى * خداوند ديهيم شاهنشهى

پى پشه تا پرّ و چنگ عقاب * به خشكى چو پيل و نهنگ اندر آب

ز پيمان و فرمان او نگذرد * دم خويش بىرأى او نشمرد

ز شاه جهان يزدگرد بزرگ * پدر نامور شهريار سترگ

سپهدار يزدان پيروزگر * نگهبان جنبنده و بوم و بر

ز تخم بزرگان يزدان شناس * كه از تاج دارند از اختر سپاس

كزيشان شد آباد روى زمين * فروزندهء تاج و تخت و نگين

سوى مرزبانان با گنج و گاه * كه با فرّ و برزند و با داد و راه

شميران و رويين دژ و را به كوه * كلات از دگر دست و ديگر گروه

نگهبان ما باد پروردگار * شما بىگزند از بد روزگار

مبادا گزند سپهر بلند * مه پيكار آهرمن پر گزند

همانا شنيدند گردنكشان * خنيده شد اندر جهان اين نشان

كه بر كار زارى و مرد نژاد * دل ما پر آزرم و مهرست و داد

بويژه نژاد شما را كه رنج * فزونست نزديك شاهان ز گنج

چو بهرام چوبينه آمد پديد * ز فرمان ديهيم ما سركشيد

شما را دل از شهرهاى فراخ * بپيچيد و ز باغ و ميدان و كاخ

برين باستان راغ و كوه بلند * كده ساختيد از نهيب گزند

گر ايدونك نيرو دهد كردگار * بكام دل ما شود روزگار

ز پاداش نيكى فزايش كنيم * برين پيش دستى نيايش كنيم

همانا كه آمد شما را خبر * كه ما را چه آمد ز اختر بسر