شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٣٤١

[ پادشاهى پوران دخت شش ماه بود ]

سپه تيغها بركشيدند پاك * بر آمد شب تيره از دشت خاك

همه شب همى خنجر انداختند * يكى از دگر باز نشناختند

همى اين ازان بستد و آن ازين * يكى يافت نفرين دگر آفرين

پراگنده گشت آن سپاه بزرگ * چو ميشان بد دل كه بينند گرگ

[ فراوان بماندند بىشهريار * نيامد كسى تاج را خواستار ]

بجستند فرزند شاهان بسى * نديدند زان نامداران كسى

پادشاهى پوران دخت

پادشاهى پوران دخت

[ پادشاهى پوران دخت شش ماه بود ]

[ پادشاهى پوران دخت شش ماه بود ]

يكى دخترى بود پوران بنام * چو زن شاه شد كارها گشت خام

بران تخت شاهيش بنشاندند * بزرگان برو گوهر افشاندند

چنين گفت پس دخت پوران كه من * نخواهم پراگندن انجمن

كسى را كه درويش باشد ز گنج * توانگر كنم تا نماند برنج

مبادا ز گيتى كسى مستمند * كه از درد او بر من آيد گزند

ز كشور كنم دور بدخواه را * بر آيين شاهان كنم گاه را

نشانى ز پيروز خسرو بجست * بياورد ناگاه مردى درست

خبر چون بنزديك پوران رسيد * ز لشكر بسى نامور برگزيد

ببردند پيروز را پيش اوى * به دو گفت كاى بد تن كينه جوى

ز كارى كه كردى بيابى جزا * چنانچون بود در خور ناسزا

مكافات يا بى ز كرده كنون * برانم ز گردن ترا جوى خون

ز آخُر هم آنگه يكى كرّه خواست * بزين اندرون نوز نابوده راست

ببستن بران باره بر همچو سنگ * فگنده به گردن درون پالهنگ

چنان كرّهء نيز ناديده زين * بميدان كشيد آن خداوند كين

سواران بميدان فرستاد چند * بفتراك برگرد كرده كمند

كه تا كرّهء او را همى تاختى * زمان تا زمانش بينداختى

زدى هر زمان خويشتن بر زمين * بران كرّهء بر بود چند آفرين

چنين تا بروبر بدرّيد چرم * همى رفت خون از برش نرم نرم

سر انجام جانش بخوارى بداد * چرا جويى از كار بيداد داد

همى داشت اين زن جهان را به مهر * نجست از بر خاك باد سپهر

چو شش ماه بگذشت بر كار اوى * ببد ناگهان كژّ پرگار اوى

بيك هفته بيمار گشت و بمرد * ابا خويشتن نام نيكى ببرد

چنين است آيين چرخ روان * توانا بهر كار و ما ناتوان