شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٣٣١

[ شيون باربد بر خسرو ]

چو روز بهى بر كسى بگذرد * اگر باز خواند ندارد خرد

پيام من اينست سوى جهان * بنزد كهان و بنزد مهان

شما نيز پدرود باشيد و شاد * ز من نيز بر بد مگيريد ياد

چو اشتاد و خراد بر زين گو * شنيدند پيغام آن پيش رو

به پيكان دل هر دو دانا بخست * بسر بر زدند آن زمان هر دو دست

ز گفتار هر دو پشيمان شدند * برخسارگان بر تپنچه زدند

ببر بر همه جامشان چاك بود * سر هر دو دانا پر از خاك بود

برفتند گريان ز پيشش بدر * پر از درد جان و پر اندوه سر

بنزديك شيرويه رفت اين دو مرد * پر آژنگ رخسار و دل پر ز درد

يكايك بدادند پيغام شاه * بشيروى بىمغز و بىدستگاه

[ گريستن شيرويه ]

[ گريستن شيرويه ]

چو بشنيد شيروى بگريست سخت * دلش گشت ترسان ازان تاج و تخت

چو از پيش برخاستند آن گروه * كه او را همى داشتندى ستوه

بگفتار زشت و به خون پدر * جوان را همى سوختندى جگر

فرود آمد از تخت شاهى قباد * دو دست گرامى بسر بر نهاد

ز مژگان همى بر برش خون چكيد * چو آگاهى او بدشمن رسيد

چو برزد سر از تيره كوه آفتاب * بدانديش را سر بر آمد ز خواب

برفتند يك سر سوى بارگاه * چو بشنيد بنشست بر گاه شاه

برفتند گردنكشان پيش او * ز گردان بيگانه و خويش او

نشستند با روى كرده دژم * زبانشان نجنبيد بر بيش و كم

بدانست كايشان بدانسان دژم * نشسته چرايند با درد و غم

بديشان چنين گفت كان شهريار * كجا باشد از پشت پروردگار

كه غمگين نباشد به درد پدر * نخوانمش جز بدتن و بد گهر

نبايد كه دارد به دو كس اميد * كه او پوده تر باشد از پوده بيد

چنين يافت پاسخ ز مرد گناه * كه هر كس كه گويد پرستم دو شاه

تو او را بدل ناهشيوار خوان * وگر ارجمندى بود خوار خوان

چنين داد شيروى پاسخ كه شاه * چو بىگنج باشد نيرزد سپاه

سخن خوب رانيم يك ماه نيز * ز راه درشتى نگوييم چيز

مگر شاد باشيم ز اندرز او * كه گنجست سرتاسر اين مرز او

چو پاسخ شنيدند برخاستند * سوى خانه‌ها رفتن آراستند

بخواليگران شاه شيروى گفت * كه چيزى ز خسرو نبايد نهفت

بپيشش همه خوان زرين نهيد * خورشها برو چرب و شيرين نهيد

برنده همى برد و خسرو نخورد * ز چيزى كه ديدى بخوان گرم و سرد

همه خوردش از دست شيرين بدى * كه شيرين بخوردنش غمگين بدى

[ شيون باربد بر خسرو ]

[ شيون باربد بر خسرو ]

[ كنون شيون باربد گوش دار * سر مهتران را بآغوش دار ]

چو آگاه شد بار بد زانك شاه * بپرداخت بىداد و بىكام گاه